Wypisanie na ekran (do wyjścia standardowego) ciągu złożonego z n identycznych znaków (tu: @) w PHP da się zrealizować w sposób typowy dla programowania imperatywnego: przez funkcję, która przyjmuje liczbę n i wykonuje n powtórzeń wypisania znaku.
Najważniejsze elementy rozwiązania są zawsze te same:
- Parametr n (liczba całkowita), który steruje liczbą powtórzeń.
- Pętla (najczęściej for), której warunek końca zależy od n.
- Instrukcja wypisywania (np. print albo echo), która w każdej iteracji dopisuje jeden znak "@".
To podejście jest czytelne i łatwe do rozszerzenia (np. można zmienić znak na parametr, dodać znak nowej linii po zakończeniu, itp.).
Typowe niepoprawne rozumowania przy takim pytaniu to:
- Wybranie samego "echo '@';" lub "print('@');" – to wypisuje jeden znak, nie ciąg długości n.
- Użycie elementu, który nie jest funkcją wypisującą lub nie realizuje powtórzenia (np. konstrukcje niezwiązane z generowaniem tekstu).
- Brak powiązania liczby iteracji z n (np. pętla o stałej liczbie obrotów), co łamie warunek zadania.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowo "ciąg n znaków": ono wymusza mechanizm powtórzenia kontrolowany zmienną. Jeśli w odpowiedzi nie ma ani pętli, ani innego mechanizmu powtarzania zależnego od n, to taka odpowiedź zwykle nie spełnia warunku zadania.
