KWALIFIKACJA INF3 - STYCZEŃ 2024

Treść zadania opisuje dwa niezależne scenariusze, z których wystarczy spełnienie jednego, aby cały warunek był prawdziwy:

• Scenariusz 1: zmienna $a jest dowolną liczbą całkowitą mniejszą od -10. W zapisie logicznym oznacza to po prostu $a < -10. Informacja "całkowita" nie zmienia samego warunku nierówności (nie proszono o sprawdzanie typu), wskazuje jedynie, jak rozumieć dane.
• Scenariusz 2: zmienna $b jest dowolną liczbą z przedziału (25, 75). Nawiasy okrągłe oznaczają przedział otwarty, czyli bez wartości brzegowych. Aby $b należało do takiego przedziału, muszą być spełnione jednocześnie dwa porównania: $b > 25 oraz $b < 75. To jest klasyczny przypadek użycia koniunkcji (and).

Cały warunek jest więc alternatywą tych dwóch części:

($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

• Zapis z "(($b > 25) or ($b < 75))" jest logicznie zbyt szeroki: taka alternatywa będzie prawdziwa dla niemal każdej liczby (np. 0 spełnia $b < 75, a 100 spełnia $b > 25). Nie wymusza to przynależności do przedziału.
• Zapis "($a < -10) and (...)" zmienia sens zadania: wymaga jednoczesnego spełnienia warunku dla $a i warunku dla $b, a w treści jest wyraźnie "lub", czyli wystarczy jeden z nich.
• Zapis "($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))" dodatkowo zaostrza wymagania jeszcze bardziej, przez co odrzuca sytuacje, w których poprawnie powinien zadziałać sam warunek na $a.

Wskazówka egzaminacyjna: przedział otwarty zawsze tłumacz na dwie nierówności połączone and, a "lub" między scenariuszami realizuj przez or (lub równoważnie ||) z wyraźnymi nawiasami dla czytelności.