Skrętka (np. UTP/FTP/STP) składa się z par przewodów, które są skręcone ze sobą. Ten zabieg nie jest przypadkowy: w praktyce instalacyjnej ma on przede wszystkim poprawić jakość transmisji w torze miedzianym.
Dlaczego skręcanie redukuje zakłócenia?
W każdej parze oba przewody są skręcane wzdłuż kabla, przez co na krótkich odcinkach raz jeden, raz drugi przewód znajduje się "bliżej" potencjalnego źródła zakłóceń. Skutkiem jest uśrednienie oddziaływania zakłóceń oraz częściowe znoszenie się indukowanych napięć. To przekłada się na mniejszy wpływ zakłóceń elektromagnetycznych oraz mniejsze przesłuchy (zakłócenia wzajemne, crosstalk) pomiędzy parami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "zmniejszenia promienia gięcia kabla" – promień gięcia zależy głównie od konstrukcji mechanicznej (średnicy, izolacji, ekranu, żył), a nie od samego faktu skręcenia par jako celu projektowego. Skręt ma cel elektromagnetyczny/transmisyjny, nie "zginanie".
- "zwiększenie rezystancji stałoprądowej kabla" – rezystancja DC wynika przede wszystkim z materiału i przekroju żyły. Skręcenie przewodów nie jest stosowane po to, by celowo podnosić rezystancję; byłoby to niekorzystne (większe tłumienie/mniejsze zasilanie PoE).
- "zwiększenia natężenia strumienia danych w kablu" – skręcanie nie "dodaje" przepływności samo z siebie. Może pośrednio umożliwić stabilną transmisję na wyższych częstotliwościach dzięki ograniczaniu zakłóceń, ale nie jest to bezpośredni, mechaniczny efekt typu "większy strumień danych".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się przesłuchy, zakłócenia wzajemne, odporność na interferencje/EMI – to zwykle właściwy trop przy pytaniach o skrętkę. Dodatkowo w praktyce montażu należy utrzymywać skręt par możliwie blisko złącza, bo rozkręcenie par pogarsza parametry przesłuchowe.
