W kosztorysowaniu opartym o KNR nakłady dzieli się typowo na robociznę, materiały oraz sprzęt. Każdy z tych nakładów powinien mieć jednoznaczną jednostkę, aby dało się policzyć koszt: ile czasu pracy ludzi, ile materiału i ile czasu pracy maszyn jest potrzebne do wykonania danej pozycji.
Odpowiedź "m-g." jest właściwa, ponieważ jest to skrót od maszynogodziny – miary czasu pracy sprzętu (maszyn i urządzeń). W praktyce "m-g" służy do opisania, jak długo sprzęt ma pracować, np. podnośnik, agregat, wiertnica czy dźwig.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "r-g." oznacza roboczogodzinę i odnosi się do robocizny (pracy ludzi), a nie do pracy sprzętu. To typowa pułapka, bo oba skróty są podobne i oba zawierają "-g".
- "godzina." to jednostka czasu, ale w KNR wymagana jest zwykle konwencja skrótowa przypisana do rodzaju nakładu. Sama "godzina" nie rozróżnia, czy chodzi o człowieka (roboczogodzina), czy maszynę (maszynogodzina).
- "robocizna." nie jest jednostką miary, tylko kategorią nakładu. Jednostką dla robocizny byłaby "r-g.", a dla sprzętu "m-g.".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sprzęt, szukaj odpowiedzi związanej z maszyną (m-g). Gdy pojawia się robocizna lub praca ludzi, właściwsza jest r-g.