"Kierunek mięsny" oznacza użytkowanie drobiu w celu uzyskania jak najlepszej produkcji mięsa: szybkich przyrostów, dobrego umięśnienia (zwłaszcza piersi) oraz korzystnego wykorzystania paszy. W praktyce to właśnie rasy i typy mięsne (oraz ich linie hodowlane) stanowią bazę do produkcji brojlerów.
Odpowiedź "dominant white cornish." jest właściwa, ponieważ Cornish jest powszechnie kojarzony z użytkowością mięsną i wykorzystywany (historycznie i hodowlanie) jako komponent w tworzeniu towarowych mieszańców brojlerów. Z punktu widzenia egzaminu kluczowe jest skojarzenie: Cornish = typ mięsny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do kierunku mięsnego?
- "leghorn." – rasa typowo nieśna, dobierana pod wysoką nieśność, a nie pod umięśnienie i tempo przyrostu masy.
- "sussex." – rasa często zaliczana do ogólnoużytkowych (mięsno-nieśnych); może dawać mięso, ale nie jest klasycznym wyborem dla kierunku stricte mięsnego w produkcji brojlerów.
- "zielononóżka kuropatwiana." – rasa rodzima, kojarzona raczej z chowem przydomowym i cechami jakościowymi/ekstensywnymi; nie jest typową rasą do intensywnej produkcji mięsa brojlerowego.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się ras, twórz prostą mapę skojarzeń: rasy nieśne (wysoka nieśność) vs rasy mięsne (umięśnienie i przyrosty) vs rasy ogólnoużytkowe/rodzime (kompromis cech, często chów mniej intensywny). To ogranicza zgadywanie oparte na samej znajomości nazwy.