W transporcie dalekim (zwłaszcza na trasach międzykontynentalnych) kluczowe są: duża ładowność, niskie koszty jednostkowe na kilometr i możliwość przewozu wielu jednostek ładunkowych jednocześnie. Dlatego w przewozach ładunków skonteneryzowanych najczęściej wykorzystuje się statek kontenerowy, który łączy porty w regularnych serwisach liniowych.
Samochód ciężarowy jest typowy dla transportu lądowego na krótszych i średnich odcinkach (np. dowóz kontenera z magazynu do terminalu lub z terminalu do odbiorcy). Może pokonywać długie trasy, ale w kontekście przewozów na bardzo duże dystanse i masowej skali nie jest rozwiązaniem dominującym dla ładunków kontenerowych.
Wózek widłowy to urządzenie transportu bliskiego wykorzystywane w magazynach i na placach składowych do manipulacji ładunkiem (podnoszenie, przestawianie, załadunek/rozładunek na krótkich odcinkach). Nie służy do przewozu ładunków na długie dystanse.
Dźwig portowy (np. suwnica nabrzeżowa) jest urządzeniem przeładunkowym: przenosi ładunek pomiędzy statkiem a nabrzeżem lub pojazdem. Jego zadaniem jest obsługa przeładunku, a nie realizacja przewozu w relacji dalekobieżnej.
W praktyce terminalowej te środki i urządzenia łączą się w łańcuch: statek realizuje odcinek daleki, a transport drogowy/kolejowy zapewnia dojazd do zaplecza portu (hinterland), natomiast wózki i dźwigi wykonują operacje przeładunkowe na miejscu.
