W budżecie audycji informacyjnej wydatki dzieli się zwykle na grupy odpowiadające temu, kto i za co odpowiada w procesie powstania programu. Honoraria dziennikarskie dotyczą pracy merytorycznej nad treścią: wyszukiwania tematów, researchu, weryfikacji informacji, przygotowania pytań, pisania tekstów, redakcji materiałów i prowadzenia relacji. To są zadania redakcji, więc taki wydatek klasyfikuje się jako koszty redakcyjne.
Odpowiedź "Realizacyjnych." jest błędna, ponieważ koszty realizacyjne odnoszą się do wykonania technicznego i produkcyjnego: pracy ekipy zdjęciowej, dźwięku, oświetlenia, montażu, reżyserii realizacji, obsługi studia, sprzętu i nośników. Dziennikarz może być obecny na planie, ale jego honorarium wynika z wkładu redakcyjnego, a nie z obsługi techniki.
Odpowiedź "Administracyjnych." również nie pasuje, bo koszty administracyjne obejmują zaplecze organizacyjne: księgowość, obsługę biura, korespondencję, część kosztów ogólnych czy czynności formalne. Nie są to koszty wytworzenia treści dziennikarskiej.
Odpowiedź "Osobowych." bywa myląca, bo w niektórych ujęciach wynagrodzenia traktuje się jako osobną grupę. Jednak w podziale, gdzie występują koszty redakcyjne, honoraria dziennikarskie klasyfikuje się według funkcji (redakcja), a nie według ogólnej etykiety "osobowe". Na egzaminie warto zawsze dopasować wydatek do tego, jaki etap i dział produkcji generuje koszt.
- Wskazówka: jeżeli wydatek dotyczy treści i opracowania informacji → myśl "redakcja".
- Jeżeli dotyczy sprzętu i ekipy technicznej → myśl "realizacja".
- Jeżeli dotyczy obsługi firmy i formalności → myśl "administracja".
