Planimetr jest przyrządem, który pozwala wyznaczyć pole powierzchni figury przedstawionej na mapie lub planie poprzez przejazd (prowadzenie końcówki pomiarowej) wzdłuż jej obrysu. Wynik nie wynika bezpośrednio z rachunków wykonywanych na współrzędnych czy długościach boków, lecz z działania mechanizmu urządzenia, które integruje przebytą drogę po konturze. Dlatego zastosowanie planimetru przypisuje się do metody mechanicznej obliczania pola.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Metoda analityczna – pole wyznacza się rachunkowo, typowo na podstawie danych liczbowych (np. współrzędnych punktów granicznych, podziału na figury proste i sumowania pól). Jest to metoda obliczeniowa, a nie przyrządowa.
- Metoda graficzna – pole uzyskuje się z opracowania graficznego, np. przez podział na proste figury i odczyty z rysunku/siatki lub zależności skali. Nie wymaga planimetru jako narzędzia mechanicznego.
- Metoda kombinowana – łączy elementy podejścia obliczeniowego i graficznego (lub różnych technik) w jednym zadaniu, np. część danych pochodzi z obliczeń, a część z opracowania mapowego. Sam fakt użycia planimetru wskazuje jednak na metodę mechanicznego wyznaczania pola.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa konkretnego przyrządu (np. planimetr), najpierw dopasuj go do typu metody (mechaniczna/przyrządowa), a dopiero potem rozważ pozostałe klasyfikacje.
