Ewidencjonowanie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi odbywa się poprzez system CEIDG (Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej). Kluczowe jest więc wskazanie aktu prawnego, który reguluje sam rejestr, jego zadania oraz zasady ujawniania i przetwarzania danych przedsiębiorcy. Takim aktem jest ustawa o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Zgodnie z informacją kontekstową, zadaniem CEIDG jest m.in. ewidencjonowanie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi.
Odpowiedź "w ustawie Prawo przedsiębiorców" jest nieprawidłowa w tym ujęciu, ponieważ ten akt koncentruje się na ogólnych zasadach podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej oraz na definicjach (kto jest przedsiębiorcą, czym jest działalność gospodarcza). Może być potrzebny do zrozumienia statusu przedsiębiorcy, ale nie jest najbardziej bezpośrednią podstawą prawną ewidencjonowania w rejestrze.
Odpowiedź "w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych" jest błędna, bo ustawy podatkowe dotyczą opodatkowania dochodów, a nie prowadzenia rejestru przedsiębiorców. To częsty błąd: utożsamianie "działalności gospodarczej" z samymi podatkami.
Odpowiedź "w ustawie Ordynacja podatkowa" także jest błędna: Ordynacja reguluje ogólne zasady postępowania podatkowego (np. zobowiązania, terminy, decyzje), a nie ewidencję przedsiębiorców w rejestrze działalności gospodarczej.
W praktyce, gdy przedsiębiorca-osoba fizyczna składa wniosek o wpis (np. CEIDG-1), właściwy akt prawny do zasad wpisu, danych ujawnianych i funkcjonowania rejestru to właśnie ustawa o CEIDG. Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: definicje i zasady ogólne częściej są w Prawie przedsiębiorców, a rejestr i ewidencja w ustawie o CEIDG.
