Cyfrowe aparaty fotograficzne najczęściej oferują zapis w dwóch podstawowych "rodzinach" formatów: JPEG oraz RAW. To zestawienie odzwierciedla praktyczny podział na plik wynikowy i plik do obróbki.
"JPEG, RAW" jest poprawne, ponieważ:
- JPEG to standardowy format zdjęcia gotowego do oglądania i szybkiego udostępniania. Aparat wykonuje wewnętrzne przetwarzanie (m.in. wyostrzanie, odszumianie, balans bieli) i zapisuje wynik w skompresowanym pliku.
- RAW zawiera surowsze dane z matrycy (zwykle z większą głębią tonalną), co daje większe możliwości korekty ekspozycji, balansu bieli i odzyskiwania szczegółów. W praktyce RAW może występować pod różnymi rozszerzeniami zależnie od producenta, ale jest to ten sam typ zapisu.
Pozostałe pary nie pasują do typowego zapisu w aparacie:
- "PNG, PSD": PNG jest formatem rastrowym częstym w grafice (np. z przezroczystością), natomiast PSD to format roboczy edytora graficznego. Aparaty co do zasady nie zapisują zdjęć bezpośrednio do PSD.
- "XCF, TIFF": XCF to format projektu programu graficznego. TIFF bywa formatem archiwalnym/produkcyjnym w DTP i postprodukcji, ale nie jest typowym "podstawowym" formatem zapisu zdjęć w aparatach w ujęciu egzaminacyjnym.
- "BMP, GIF": BMP generuje duże pliki i jest kojarzony z prostą grafiką rastrową, a GIF ogranicza paletę barw i służy raczej do prostych animacji/ikon niż fotografii. Dlatego te formaty nie są standardem zapisu zdjęć z aparatu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach występuje para "JPEG i RAW", to zwykle jest to najbardziej typowe i oczekiwane rozwiązanie w kontekście fotografii cyfrowej i workflow obróbki.
