KWALIFIKACJA ELE10 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 21.
W których jednostkach wpisuje się do "Książki obmiaru" zakończone roboty związane z ułożeniem sond wymiennika gruntowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ułożenie sond wymiennika gruntowego jest robotą o charakterze liniowym, więc w książce obmiaru rozlicza się je w jednostce długości.
Dlatego poprawną jednostką jest metr (m). Jednostki m2 i m3 dotyczą odpowiednio powierzchni i objętości, a m-g odnosi się do nakładu pracy, nie do obmiaru robót.

Pełne wyjaśnienie:

W książce obmiaru zapisuje się ilość wykonanych robót w takich jednostkach, które odpowiadają temu, co jest mierzone podczas odbioru i rozliczenia. Dla robót związanych z ułożeniem sond wymiennika gruntowego (dolnego źródła) kluczową wielkością jest zwykle długość ułożonego elementu (np. odcinków rur/sond), dlatego stosuje się jednostkę m.

Jednostka m2 byłaby właściwa wtedy, gdyby obmiar dotyczył robót powierzchniowych, np. wykonania izolacji na określonej powierzchni lub ułożenia okładziny na płaszczyźnie. W przypadku sond gruntowych nie mierzy się "pokrytej powierzchni", tylko długość ułożenia.

Jednostka m3 odnosi się do objętości, typowo przy wykopach, zasypkach, podsypkach czy betonie. Chociaż przy wykonywaniu dolnego źródła mogą występować prace ziemne, pytanie dotyczy ułożenia sond, a nie objętości gruntu czy materiału.

Jednostka m-g (motogodzina/roboczogodzina w zależności od kontekstu) opisuje czas pracy ludzi lub maszyn. To może być element kalkulacji kosztów, ale nie jest typową jednostką obmiaru "zakończonych robót" tego typu. W obmiarze najpierw ustala się ilość robót (np. w metrach), a dopiero później, w kalkulacji, można przypisać nakłady pracy i sprzętu.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj rodzaj wielkości fizycznej. Jeśli robota jest "liniowa" (montaż/układanie przewodów, rur, sond), szukaj jednostki m. Jeśli "powierzchniowa" (malowanie, izolacja na ścianie) – m2. Jeśli "kubaturowa" (ziemia, beton) – m3.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Książka obmiaru to dokument, w którym zapisuje się rzeczywiste ilości wykonanych robót (np. metry ułożonych przewodów), stanowiące podstawę rozliczeń i odbioru. Wpisy powinny odpowiadać temu, co da się obiektywnie zmierzyć w terenie oraz porównać z przedmiarem/kosztorysem.
Najczęściej stosuje się jednostkę m, bo ułożenie sond/rurociągów to robota liniowa, a miarą wykonania jest długość. Jednostki m2 i m3 dotyczą innych rodzajów robót (powierzchniowych i kubaturowych), a m-g dotyczy nakładów pracy, nie obmiaru.
m3 opisuje objętość (np. wykop lub zasyp). Przy ułożeniu sond gruntowych kluczowe jest, ile długości sondy/rurociągu zamontowano, więc obmiar jest w metrach. Objętość gruntu może być obmierzana osobno, ale to inny zakres robót.
m2 stosuje się przy robotach, w których wynikiem jest powierzchnia, np. izolacja na ścianie, pokrycie dachu, okładziny, tynki. Gdy obiektem rozliczenia jest element "ciągły" o długości (przewód, rura, sonda), właściwa jest jednostka m.
m-g odnosi się do czasu pracy (ludzi lub maszyn, zależnie od praktyki). To parametr używany do kalkulacji nakładów i kosztów, ale nie opisuje bezpośrednio ilości wykonanej roboty jak długość czy powierzchnia. Dlatego dla ułożenia sond jako robót liniowych stosuje się m.
Roboty liniowe da się policzyć jako długość (rury, przewody, sondy, trasy kablowe) i mają jednostkę m. Roboty powierzchniowe da się policzyć jako pole (malowanie, izolacje, tynki) i mają jednostkę m2. Pomaga pytanie: "czy mierzę odcinek, czy płaszczyznę?"
Najczęstsze pomyłki to wybór m3 przez skojarzenie z robotami ziemnymi oraz wybór m-g przez skojarzenie z czasem pracy. W zadaniach o sondach zwykle rozlicza się długość ułożenia, a prace ziemne (jeśli są oceniane) mają osobne pozycje i jednostki.
Czasem w dokumentacji spotyka się rozliczenie "szt." dla elementów gotowych (np. liczba odwiertów), ale samo ułożenie sond jako robota montażowa jest najczęściej mierzone w metrach. Na egzaminie warto kierować się zasadą: element liniowy → m, element liczony jako komplet → szt.
Ćwicz rozpoznawanie rodzaju robót i przypisywanie jednostek: m (liniowe), m2 (powierzchniowe), m3 (kubaturowe), szt. (komplety). Pomaga praca na przykładach: rurociągi, izolacje, wykopy, montaż urządzeń OZE. Zwracaj uwagę na słowa "ułożenie", "powierzchnia", "objętość".
Sprawdź, czy wpis dotyczy tej samej pozycji robót co w dokumentacji oraz czy jednostka pasuje do mierzonej wielkości. Dla ułożenia sond kontrolujesz przede wszystkim długość (m) i zgodność z trasą/zakresem. Jeśli wpis dotyczy wykopu lub zasypu, wtedy weryfikujesz objętość (m3).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 61% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Ułożenie sond wymiennika gruntowego jest robotą o charakterze liniowym, więc w książce obmiaru rozlicza się je w jednostce długości.Dlatego poprawną jednostką jest metr (m)."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu kosztorysowania i obmiaru robót instalacyjnych
  • Instrukcje i specyfikacje techniczne wykonania i odbioru robót dla instalacji dolnego źródła
  • Przykładowe przedmiary/obmiary robót dla gruntowych pomp ciepła (sondy pionowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego