W nośnikach HDD (dyskach twardych talerzowych) dane są zapisywane na powierzchni wirujących talerzy pokrytych warstwą magnetyczną. Nad tą powierzchnią, w bardzo małej odległości, pracują głowice. Jeśli dojdzie do wstrząsu, upadku, zanieczyszczeń lub awarii mechaniki, głowica może zetknąć się z talerzem i spowodować zarysowanie albo starcie warstwy zapisu (tzw. head crash). Taki typ uszkodzenia jest bezpośrednio związany z "powierzchnią" nośnika i często skutkuje błędami odczytu/zapisu (np. pojawieniem się uszkodzonych sektorów).
Odpowiedź "W dyskach twardych HDD" jest więc poprawna, bo tylko ten typ nośnika ma klasyczną, mechaniczną powierzchnię zapisu narażoną na fizyczne uszkodzenia podczas pracy.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z powodów konstrukcyjnych:
- "W kartach pamięci SD" – karty SD wykorzystują pamięć flash; typowe problemy dotyczą zużycia komórek, kontrolera, błędów firmware lub uszkodzeń elektrycznych/gniazda, a nie zarysowania powierzchni zapisu jak w HDD.
- "W dyskach SSD" – SSD również bazują na pamięci półprzewodnikowej, bez ruchomych talerzy i głowic. Awaria ma zwykle charakter elektroniczny lub związany z degradacją komórek, a nie mechanicznego uszkodzenia powierzchni.
- "W pamięciach zewnętrznych Flash" – pendrive’y i podobne urządzenia mają pamięć flash; mogą ulec uszkodzeniu obudowy lub złącza, ale mechanizm "uszkodzenia powierzchni nośnika" (jak w dysku talerzowym) nie jest tu typowy.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: HDD = mechanika i talerze (wrażliwość na wstrząsy), a SSD/flash = elektronika i komórki pamięci (zużycie P/E, kontroler, firmware).
