Urządzenia do transportu przestrzennego w zakładzie odzieżowym to rozwiązania, które wykorzystują przestrzeń nad posadzką (np. systemy podwieszane) do przemieszczania półwyrobów lub wyrobów gotowych. Ich sens organizacyjny pojawia się wtedy, gdy:
- przepływ jest ciągły i obejmuje dużą liczbę sztuk,
- przenoszony asortyment jest podatny na zagniecenia lub zabrudzenia,
- chcemy odciążyć ręczne noszenie i wózki na ciągach komunikacyjnych,
- warto wykorzystać wolną przestrzeń "nad produkcją".
Dlatego najbardziej uzasadnione jest zastosowanie takich urządzeń od wydziału szwalni do magazynu wysyłkowego. Szwalnia kończy zasadniczą część konfekcjonowania, a dalej wyroby często trafiają do strefy kompletacji, pakowania i ekspedycji. Transport przestrzenny pozwala utrzymać wyroby w uporządkowaniu (np. na wieszakach), zmniejsza ryzyko uszkodzeń i usprawnia przekazanie do wysyłki.
Odpowiedź "Na wydziale krojowni i prasowalni" jest nieadekwatna, bo krojownia operuje głównie wykrojami i materiałem w formie warstw/wiązek, gdzie typowe są stoły, wózki, pojemniki i transport poziomy. Prasowalnia może korzystać z rozwiązań usprawniających przepływ, ale sama para "krojownia–prasowalnia" nie odzwierciedla kluczowego, masowego przekazania gotowych sztuk do ekspedycji.
Odpowiedź "Tylko w magazynach wyrobów gotowych" zawęża zastosowanie wyłącznie do magazynu, pomijając kluczowy odcinek między produkcją a wysyłką. Transport przestrzenny ma największy efekt wtedy, gdy łączy wydziały i eliminuje zbędne manipulacje po drodze.
Odpowiedź "Na wydziale szwalni i prasowalni" wskazuje dwa wydziały, ale nie opisuje najlepszego zastosowania jako ciągu transportowego do miejsca, gdzie wyroby są przejmowane do kompletacji i wysyłki. W praktyce optymalizacja dotyczy często przekazania z produkcji do magazynu wysyłkowego, bo tam kumuluje się przepływ i wymagania jakościowe (ochrona przed zagnieceniami).
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o transport wewnętrzny szukaj odcinka o największej masie przepływu i najwyższej wrażliwości wyrobu na uszkodzenia oraz miejsca, gdzie transport "w powietrzu" realnie odciąża komunikację na posadzce.
