W pracy grafika i w przygotowaniu do druku skan jest zwykle materiałem rastrowym do dalszej obróbki (retusz, korekcja barw, wyostrzanie, montaż). Dlatego preferuje się format, który:
- zachowuje jakość i szczegóły (bez strat lub z kontrolowaną kompresją),
- jest szeroko wspierany w programach graficznych i DTP,
- pozwala przechować informacje istotne w prepress (np. głębię bitową, kanały, ewentualnie przestrzeń barwną).
TIFF spełnia te oczekiwania: to klasyczny, "produkcyjny" format rastra, często stosowany do skanów przeznaczonych do profesjonalnej obróbki i archiwizacji. Może korzystać z kompresji bezstratnej, a jednocześnie pozostaje kompatybilny z wieloma aplikacjami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze w tym kontekście?
- BMP to prosty format bitmapowy, który zwykle daje duże pliki i jest mniej praktyczny w typowym obiegu poligraficznym; nie jest standardowym wyborem do przekazywania skanów do DTP.
- PDF jest przede wszystkim formatem dokumentu/contenera (może zawierać obrazy, fonty i układ stron). Często służy do publikacji lub podglądu, a nie jako podstawowy plik roboczy skanu do retuszu.
- GIF jest formatem zoptymalizowanym pod internet i proste grafiki, z istotnymi ograniczeniami (m.in. paleta barw). Z tego powodu nie jest właściwy dla skanów do celów graficznych i poligraficznych.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: skan do dalszej edycji i DTP najczęściej zapisuje się w formacie roboczym klasy "produkcyjnej" – i tym wyborem jest TIFF.
