Dobór kieliszka do szampana (i innych win musujących) nie jest wyłącznie kwestią estetyki, ale przede wszystkim fizyki musowania i jakości serwisu. W napoju znajduje się rozpuszczony dwutlenek węgla, który po nalaniu zaczyna się uwalniać. Kształt naczynia wpływa na to, jak szybko ulatuje CO2, jak długo utrzymują się bąbelki oraz jak koncentruje się aromat.
Właściwe szkło do szampana ma zwykle stosunkowo smukłą czaszę (często w formie "tulipana" lub podobnej), dzięki czemu:
- powierzchnia kontaktu napoju z powietrzem jest mniejsza, więc CO2 ucieka wolniej,
- musowanie utrzymuje się dłużej, co podnosi wrażenia gościa,
- aromaty są lepiej skupione w górnej części kieliszka.
Niewłaściwe szkło to takie, które ma bardzo szeroką czaszę lub jest projektowane do innych trunków (np. do napojów wymagających intensywnego napowietrzania). Zbyt duża powierzchnia lustra napoju powoduje szybsze odgazowanie, a w efekcie szampan szybciej traci typowe "bąbelki" i sprawia wrażenie mniej świeżego.
W praktyce egzaminacyjnej i zawodowej warto zapamiętać prostą zasadę: dla win musujących wybieraj kieliszki, które "trzymają" musowanie, a unikaj tych, które je "wypuszczają". Jeśli wśród propozycji znajduje się kieliszek o wyraźnie szerokiej czaszy (często kojarzony z koktajlami lub historycznym serwisem), to jest on najczęściej wskazywany jako ten, w którym kelner nie powinien podawać szampana.
Pozostałe propozycje odpowiedzi są błędne wtedy, gdy przedstawiają szkło typowo używane do win musujących lub zbliżone funkcją do takiego szkła (smuklejsze, zwężające się ku górze). Wybór takiego kieliszka wspiera utrzymanie jakości napoju i jest zgodny z dobrą praktyką obsługi gościa.
