Włókiennicze wyroby płaskie rozróżnia się m.in. według sposobu tworzenia struktury. Kluczowe jest to, jaki element "buduje" materiał.
Dzianina jest wyrobem powstającym przez tworzenie oczek, czyli pętli z przędzy, które są ze sobą połączone w kolumny i rzędy. To właśnie oczka odpowiadają za typową dla dzianin sprężystość i rozciągliwość, a także za charakterystyczne uszkodzenia, np. "puszczenie oczek".
Tkanina nie jest zbudowana z oczek. Jej konstrukcja opiera się na przeplataniu nitek osnowy i wątku według określonego splotu (np. płóciennego, skośnego, atłasowego). Dlatego w tkaninach mówi się o splocie i przeplotach, a nie o oczkach.
Określenie plecionka zwykle odnosi się do wytworów otrzymywanych przez przeplatanie/podplatanie pasm lub nitek (często o innym przekroju i zastosowaniu niż klasyczne wyroby płaskie) i nie opisuje standardowej struktury oczkowej. Z kolei przędzina nie jest typowym terminem oznaczającym wyrób płaski o konstrukcji z oczek w podstawowym podziale (tkanina–dzianina); może wprowadzać w błąd przez podobieństwo do słowa "przędza".
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: oczka → dzianina, a osnowa + wątek → tkanina. To pomaga szybko i poprawnie rozróżniać materiały oraz dobrać technikę szycia i wykończenia.
