Poprawna jest odpowiedź: "W sterylizacji tlenkiem etylenu." W cyklach EO kluczowe jest, aby mikroorganizmy i powierzchnie materiałów nie były zbyt suche. Dlatego przed fazą ekspozycji na gaz stosuje się prekondycjonowanie, w którym realizuje się nawilżanie wsadu (np. przez wielokrotne pulsy pary wodnej lub wtrysk wilgoci). Celem jest uzyskanie odpowiedniej wilgotności względnej, ponieważ skuteczność EO zależy m.in. od temperatury, czasu, stężenia gazu oraz właśnie wilgotności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "W sterylizacji nadtlenkiem wodoru." Procesy z H2O2 (np. w postaci pary/plazmy) nie są opisywane jako cykl, w którym "faza sterylizacji" jest poprzedzona wielokrotnymi pulsami pary wodnej w celu nawilżenia wsadu dla działania gazu alkilującego. Mechanizm biobójczy i przebieg procesu są inne niż w EO.
- "W sterylizacji suchym gorącym powietrzem." Metoda opiera się na wysokiej temperaturze i działaniu suchego powietrza; nawilżanie wsadu byłoby sprzeczne z ideą procesu. Nie wykonuje się tu pulsów pary wodnej, bo para nie jest medium roboczym.
- "W sterylizacji radiacyjnej." Sterylizacja promieniowaniem (np. jonizującym) nie obejmuje etapów związanych z impulsami pary wodnej i nawilżaniem wsadu; skuteczność wynika z dawki promieniowania, a nie z kontroli wilgotności w komorze jak w EO.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach zwracaj uwagę na cel etapu. "Pulsy pary" mogą pojawiać się także w cyklach parowych typu pre-vacuum, ale tam ich sens praktyczny to głównie usunięcie powietrza i poprawa penetracji pary, a nie nawilżenie wsadu przed sterylizacją gazową.
