KWALIFIKACJA MOD11 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 24.
W którym systemie, kompletowanie wykrojów polega na ułożeniu w specjalnym pojemniku kompletu wykrojów jednego wyrobu z tkaniny zasadniczej i dodatków krojonych oraz dodatków niekrojonych?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kompletowanie wykrojów jako ułożenie w pojemniku kompletu elementów jednego wyrobu (z tkaniny zasadniczej oraz dodatków krojonych i niekrojonych) odpowiada organizacji pracy typowej dla systemu taśmowego, gdzie elementy są grupowane w pakiety i przekazywane dalej jako zestawy.

Pełne wyjaśnienie:

Opis w pytaniu dotyczy kompletowania wykrojów, czyli zebrania w jeden zestaw wszystkich elementów potrzebnych do uszycia jednego wyrobu: części z tkaniny zasadniczej oraz dodatków (zarówno krojonych, jak i niekrojonych, np. elementów przygotowanych do wszycia/założenia). Kluczowym sygnałem jest sformułowanie o ułożeniu kompletu w specjalnym pojemniku. To wskazuje na pracę w formie pakietu (zestawu elementów), który jest przemieszczany między operacjami jako całość.

Odpowiedź "Taśmowym." pasuje do takiej logiki, ponieważ w systemach taśmowych w praktyce bardzo często organizuje się przepływ materiału w postaci zestawów/pojemników przypisanych do konkretnego wyrobu lub partii, co ułatwia kontrolę kompletności oraz ogranicza ryzyko pomyłek (np. braku dodatku). Pojemnik pełni rolę nośnika transportowego i informacyjnego (zestaw "idzie razem").

Pozostałe propozycje są mniej trafne względem podanego opisu:

  • "Synchro." może sugerować organizację opartą o synchronizację pracy stanowisk lub takt, ale sam opis pytania nie dotyczy synchronizacji czasu pracy, tylko sposobu fizycznego grupowania elementów w pojemniku.
  • "Taśmy sekcyjnej." to określenie może kojarzyć się z inną organizacją odcinków/sekcji w procesie, jednak w pytaniu sprawdzana jest rozpoznawalna cecha pakietowania kompletu jednego wyrobu do pojemnika, a nie podział linii na sekcje.
  • "Potokowym z synchronizowanymi zespołami obróbkowymi." akcentuje synchronizację zespołów, czyli cechę sterowania przepływem i wydajnością, natomiast pytanie opisuje czynność kompletowania elementów jednego wyrobu w pojemniku (pakiet), co jest typowe dla rozwiązań taśmowych/pakietowych.

Wskazówka egzaminacyjna: czytaj pytanie "od końca" i wyłap słowa operacyjne (tu: pojemnik, komplet jednego wyrobu, dodatki krojone i niekrojone). To są cechy organizacji kompletacji i transportu międzyoperacyjnego, a nie ogólnego sterowania produkcją.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kompletowanie wykrojów to zebranie w jeden zestaw wszystkich elementów potrzebnych do uszycia wyrobu: części z tkaniny zasadniczej oraz dodatków. W praktyce oznacza to przygotowanie "pakietu" (np. w pojemniku) tak, aby na dalszych etapach nie brakowało żadnego elementu.
Zwykle obejmuje to części z tkaniny zasadniczej oraz dodatki. Dodatki mogą być krojone (wycięte jak wykroje) lub niekrojone (gotowe elementy do dołączenia w szwalni). Dokładny skład zależy od modelu i technologii szycia.
Pojemnik porządkuje elementy jednego wyrobu i ułatwia transport międzyoperacyjny. Zmniejsza ryzyko pomyłek (np. zgubienia dodatku), ułatwia identyfikację partii/rozmiaru oraz usprawnia przekazywanie pracy między stanowiskami, bo elementy "idą razem".
Szukaj opisów wskazujących na pakietowanie i przekazywanie zestawów elementów (np. komplet w pojemniku, pakiet wykrojów, przenoszenie całego zestawu). Takie sformułowania częściej odnoszą się do zorganizowanego przepływu na linii, a nie do pojedynczych elementów przemieszczanych niezależnie.
Dodatki krojone to elementy przygotowane przez wycinanie (np. z tkaniny lub wkładu), podobnie jak pozostałe części wykroju. Dodatki niekrojone to elementy gotowe lub odmierzone bez krojenia na wykrojach (np. pewne akcesoria), dołączane do kompletu na etapie przygotowania.
Tak. Dobrze wykonane kompletowanie ogranicza braki materiałowe w szwalni, minimalizuje przestoje (nie trzeba szukać brakującego dodatku) i zmniejsza ryzyko pomyłek kompletacyjnych. To bezpośrednio wpływa na płynność produkcji oraz zgodność wyrobu z dokumentacją.
Najczęstsze to: brak jednego elementu zestawu, pomieszanie rozmiarów/kolorów, dołączenie niewłaściwego dodatku oraz nieczytelne oznaczenie pakietu. Błędy wynikają często z pośpiechu, złego znakowania oraz braku kontroli kompletności przed przekazaniem dalej.
Pytania o kompletowanie skupiają się na tym, jak grupuje się elementy (pakiet, pojemnik, zestaw jednego wyrobu). Pytania o synchronizację częściej dotyczą czasu/taktu, wyrównywania obciążeń stanowisk, pracy zespołów oraz płynności przepływu w ujęciu organizacyjnym.
Pakietowanie jest szczególnie użyteczne przy produkcji seryjnej, gdy trzeba utrzymać porządek w wielu podobnych elementach oraz dodatkach. Ułatwia logistykę w szwalni i pozwala szybciej identyfikować komplet do jednej sztuki lub partii, co wspiera kontrolę jakości i planowanie.
Ucz się przez porównywanie cech: co jest transportowane (sztuka czy pakiet), jak przebiega przekazanie między stanowiskami, gdzie powstają bufory i jak kontroluje się kompletność. Pomaga też rozwiązywanie testów z krótkimi opisami sytuacji oraz tworzenie własnych fiszek z definicjami.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii i organizacji produkcji odzieży (krojownia–szwalnia)
  • Notatki/opracowania dotyczące systemów organizacji produkcji: taśmowy, potokowy, synchro
  • Ćwiczenia praktyczne: kompletowanie pakietów wykrojów z dodatkami (krojone/niekrojone)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego