W analogowym łączu abonenckim (PSTN) identyfikacja numeru abonenta wywołującego była przesyłana jako krótka porcja danych na torze mowy. Dane te nie są "mową", tylko informacją sygnalizacyjną, więc muszą być zakodowane w sposób odporny na zakłócenia i możliwy do odebrania przez typowe układy w terminalach abonenckich.
Taką rolę spełnia FSK (modulacja z kluczowaniem częstotliwości): bity informacji są reprezentowane przez dwie (lub więcej) różne częstotliwości nośne. To podejście jest naturalne dla transmisji danych po torze analogowym, gdzie wahania amplitudy mogą wynikać z tłumienia linii, poziomów wzmocnienia lub zakłóceń, a informację da się odczytać analizując, która częstotliwość dominuje w danym przedziale czasu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- ASK (kluczowanie amplitudy) koduje informację zmianą amplitudy. W torze analogowym amplituda jest szczególnie podatna na zmiany w sieci i torze abonenckim, dlatego nie jest typowym wyborem dla CLIP w PSTN.
- PPM (modulacja położenia impulsu) oraz PWM (modulacja szerokości impulsu) są modulacjami impulsowymi, częściej spotykanymi w sterowaniu i elektronice mocy. Nie odpowiadają sposobowi przesyłania danych identyfikacji numeru w klasycznej usłudze CLIP na analogowym łączu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przesyłania "danych" po torze analogowym (np. identyfikacja numeru), bardzo często właściwą odpowiedzią będzie technika z rodziny FSK, a nie modulacje impulsowe kojarzone z układami sterowania.
