W układach z przekaźnikiem cewka jest obciążeniem indukcyjnym. Podczas normalnej pracy prąd cewki jest stały (stan ustalony), ale przy wyłączaniu prądu pojawia się zjawisko samoindukcji: cewka dąży do podtrzymania prądu, co może wygenerować wysoki impuls napięcia o biegunowości przeciwnej do tej zasilającej cewkę. To zjawisko bywa w praktyce opisywane jako "prąd wsteczny" lub "przepięcie indukcyjne".
Dlatego stosuje się diodę zabezpieczającą (tzw. diodę gaszącą / flyback / freewheel) włączoną równolegle do cewki tak, aby w stanie załączenia była spolaryzowana zaporowo (nie przewodziła i nie zakłócała pracy przekaźnika). Gdy zasilanie cewki zostanie odłączone i napięcie na cewce "odwróci się" w wyniku samoindukcji, dioda zaczyna przewodzić, tworząc drogę dla prądu rozładowania energii zgromadzonej w polu magnetycznym. W efekcie ogranicza amplitudę impulsu napięcia i chroni elementy sterujące (np. tranzystor) oraz styki/izolację.
Jednocześnie dioda LED pełniąca funkcję sygnalizacyjną ma świecić w czasie pracy układu, czyli musi być włączona tak, aby była spolaryzowana w kierunku przewodzenia (z typowym ograniczeniem prądu rezystorem). W poprawnym wariancie D1 realizuje sygnalizację, a D2 pełni funkcję diody gaszącej przy cewce.
Odpowiedzi "W układzie 1.", "W układzie 3." oraz "W układzie 4." są niepoprawne, ponieważ w tych wariantach co najmniej jeden z warunków nie jest spełniony: albo dioda sygnalizacyjna nie ma zapewnionej polaryzacji do świecenia w czasie pracy, albo dioda przy przekaźniku jest włączona w niewłaściwym miejscu/polaryzacji (np. mogłaby przewodzić podczas normalnej pracy lub nie ograniczać przepięcia przy wyłączaniu). Na egzaminie warto zawsze sprawdzić polaryzację diody przy cewce w stanie załączenia: jeśli nie jest zaporowa, to nie jest to typowa ochrona flyback.