Układy sieciowe (TN-S, TN-C, TN-C-S, IT) opisują sposób połączenia punktu neutralnego źródła z ziemią oraz sposób prowadzenia przewodów ochronnych i neutralnych. To wpływa na to, czy w danym obwodzie trzeba prowadzić przewód neutralny N oraz jak realizuje się funkcję ochronną.
Dlaczego poprawne jest "IT"?
W układzie IT punkt neutralny źródła jest izolowany od ziemi (lub połączony z nią przez dużą impedancję). W praktyce wiele obwodów trójfazowych w takim układzie wykonuje się jako obwody bez przewodu neutralnego N (np. zasilanie odbiorników trójfazowych niewymagających N). W konsekwencji obwód zasilający może być zrealizowany trzema żyłami roboczymi (trzy fazy), jeśli nie ma potrzeby doprowadzania N do odbiornika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "TN-S" – przewód ochronny PE i neutralny N są prowadzone oddzielnie. Dla instalacji trójfazowej często spotyka się układ 5-żyłowy (L1, L2, L3, N, PE) albo 4-żyłowy (L1, L2, L3, PE) przy braku N, ale sama idea TN-S zakłada osobny PE, więc "trójżyłowość" jest trudna do uzasadnienia jako typowe rozwiązanie.
- "TN-C" – stosuje się przewód PEN (wspólna funkcja ochronna i neutralna). W sieci trójfazowej oznacza to zwykle trzy fazy plus PEN, czyli co do zasady potrzeba więcej niż trzech żył w samym przewodzie zasilającym.
- "TN-C-S" – część instalacji jest wykonana jako TN-C, a dalej następuje rozdział PEN na PE i N. To również oznacza konieczność prowadzenia przewodu pełniącego funkcję ochronną (PEN/PE) i zazwyczaj nie sprowadza się do przewodu trójżyłowego dla instalacji trójfazowej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozróżnij "instalację trójfazową" od konkretnego obwodu. Zadaj sobie pytania: czy odbiornik wymaga N (np. elementy jednofazowe), oraz jak realizowany jest tor ochronny (PE/PEN). Dopiero potem dobiera się liczbę żył przewodu/kabla.
