Transoptor (optoizolator) składa się z nadajnika światła (najczęściej diody LED) oraz odbiornika światła (fotodetektora) umieszczonych w jednej obudowie, ale bez połączenia galwanicznego między wejściem i wyjściem. Kluczowe jest rozpoznanie, jaki element znajduje się po stronie wyjściowej.
Fotodioda jako fotodetektor jest elementem typu dioda: na schemacie ma symbol diody (z anodą i katodą), a strzałki światła są skierowane do złącza. W pracy jako detektor fotodioda często bywa polaryzowana zaporowo, a jej prąd (fotoprąd) zależy od natężenia oświetlenia. To odróżnia ją od wyjść tranzystorowych, które mają trzy wyprowadzenia i zachowują się jak element sterowany prądem/napięciem.
Dlatego odpowiedź "W układzie 1." jest poprawna, jeśli w układzie 1 fotodetektorem po stronie wyjściowej jest fotodioda.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeżeli w pokazanych wariantach po stronie wyjściowej znajduje się inny fotodetektor, typowo:
- fototranzystor (symbol tranzystora oświetlanego strzałkami, często najpopularniejszy w klasycznych transoptorach),
- fototriak/fototyrystor (stosowane w sterowaniu elementami AC),
- fotoopornik (rzadziej w nowoczesnych rozwiązaniach, inna charakterystyka i szybkość).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź na schemacie stronę odbiorczą (wyjście), potem nazwij element (dioda/tranzystor/tyrystor). Dopiero wtedy wybierz numer układu. Unikniesz błędu polegającego na wybieraniu "najbardziej znajomego" symbolu.
