W instalacji słonecznej grzewczej (kolektory do przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wspomagania ogrzewania) uzysk solarny rozumie się jako ilość energii cieplnej pozyskanej w danym czasie. W ujęciu miesięcznym zależy on przede wszystkim od:
- sumy napromienienia (ile energii promieniowania dociera do kolektora w skali miesiąca),
- długości dnia i wysokości Słońca (geometria padania promieni),
- warunków zachmurzenia i przejrzystości atmosfery,
- warunków pracy instalacji (temperatury robocze, straty, odbiór ciepła).
W Polsce statystycznie największe sumy promieniowania i bardzo długie dni występują w okresie wczesnego lata. Z tego powodu największy przeciętny uzysk cieplny instalacji solarnej przypada na czerwiec.
Odpowiedź "W marcu." jest błędna, bo mimo rosnącej długości dnia i poprawy warunków wiosną, sumy promieniowania wciąż są wyraźnie niższe niż latem. "W sierpniu." bywa intuicyjnie kuszące (skojarzenie z upałami), ale statystycznie dzień jest już krótszy niż w czerwcu, a warunki promieniowania nie muszą dawać maksimum miesięcznego. "We wrześniu." jest jeszcze bardziej nieprawidłowe, ponieważ to okres przejściowy z krótszym dniem i mniejszą sumą napromienienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy statystycznie największego uzysku, myśl o bilansie promieniowania i długości dnia, a nie o pojedynczych falach upałów czy o subiektywnym odczuciu "najcieplejszego miesiąca".
