W dostępie podstawowym ISDN (BRA) występują różne interfejsy warstwy fizycznej, a wraz z nimi różne sposoby kodowania linii. To właśnie rozróżnienie interfejsów jest kluczem do poprawnej odpowiedzi.
Linia abonencka w ujęciu ISDN BRA odnosi się do odcinka między centralą/operatorowym zakończeniem a zakończeniem sieci u abonenta (NT1), czyli do interfejsu U. Jest to połączenie dwuprzewodowe realizowane zazwyczaj na parze miedzianej. Aby efektywnie przesłać sygnał cyfrowy po takim medium, na interfejsie U stosuje się kodowanie 2B1Q (2 Binary 1 Quaternary). W tym kodowaniu jeden symbol ma cztery poziomy (jest "czteropoziomowy"), więc może nieść 2 bity informacji. Dzięki temu uzyskuje się wymaganą transmisję dla BRA w sposób dopasowany do właściwości toru miedzianego.
Odpowiedź "2B1Q (2 - Binary 1 - Quarternary)" jest więc poprawna, bo wskazuje kodowanie właściwe dla interfejsu U w ISDN BRA.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "AMI (Alternate Mark Inversion)" jest kojarzone z ISDN, ale dotyczy interfejsu S/T (odcinek czteroprzewodowy między NT1 a urządzeniami końcowymi/terminalami), a nie linii abonenckiej U.
- "CMI (Coded Mark Inversion)" występuje w innych systemach i zastosowaniach transmisyjnych; nie jest standardowym kodowaniem dla linii abonenckiej ISDN BRA na U.
- "NRZI (Non Return to Zero Inverted)" to kodowanie spotykane w innych technologiach interfejsów cyfrowych; nie jest typowym rozwiązaniem dla interfejsu U w BRA.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się BRA i "linia abonencka", myśl o odcinku centrala–NT1 (U) i kojarz go z 2B1Q. Jeśli mowa o połączeniu NT1–terminal (S/T), wtedy częściej pojawi się AMI.