W zadaniu pracownik ma stałe wynagrodzenie zasadnicze 1680 zł i w maju przepracował pełny nominalny czas pracy 168 godzin. Dodatkowo pełnił dyżur zakładowy 12 godzin, podczas którego nie wykonywał pracy, a za dyżur nie udzielono czasu wolnego.
Zgodnie z zasadą z Kodeksu pracy (art. 151⁵ § 3), gdy dyżur pełniony poza domem nie może zostać zrekompensowany czasem wolnym, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie wynikające z osobistego zaszeregowania (czyli z jego stawki wynikającej z wynagrodzenia zasadniczego). To oznacza, że za godziny dyżuru należy zapłacić jak za "godziny z jego stawki", mimo że sam dyżur (bez pracy) nie zwiększa liczby przepracowanych godzin.
Kroki obliczeń:
- Ustalenie stawki godzinowej z pensji miesięcznej: 1680 zł ÷ 168 h = 10 zł/h.
- Wyliczenie wynagrodzenia za dyżur: 10 zł/h × 12 h = 120 zł.
- Suma wynagrodzenia brutto do listy płac: 1680 zł + 120 zł = 1800 zł.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne? Wariant 1680 zł pomija konieczność zapłaty za dyżur. Warianty 1740 zł i 1860 zł wynikają zwykle z błędnego zastosowania innej podstawy (np. pomylenia liczby godzin, doliczenia nieprawidłowego procentu lub potraktowania dyżuru jak nadgodzin). Kluczowe jest odróżnienie: dyżur bez pracy nie jest czasem pracy, ale przy braku czasu wolnego wymaga odrębnej rekompensaty pieniężnej.