W metodzie aktywnego słuchania opracowanej przez Batię Strauss kluczowy jest świadomy dobór muzyki klasycznej (poważnej). W praktyce oznacza to, że dzieci w wieku przedszkolnym słuchają fragmentów utworów o wyraźnej strukturze melodycznej i rytmicznej, a następnie aktywnie na tę muzykę reagują.
Aktywne słuchanie nie polega na biernym odbiorze nagrania. Dziecko może:
- wyrażać muzykę ruchem (taniec, gest, zatrzymanie),
- odtwarzać rytm na prostych instrumentach perkusyjnych,
- wokalizować lub naśladować brzmienie instrumentów,
- opisywać emocje i nastrój, jaki niesie utwór.
Odpowiedź "poważną" jest poprawna, ponieważ to właśnie muzyka poważna/klasyczna jest charakterystycznym materiałem muzycznym tej metody: daje przewidywalne elementy formy (np. zmiany tempa, napięcia i rozluźnienia), co ułatwia dzieciom skupienie uwagi i różnicowanie nastrojów.
Odpowiedź "elektroniczną" jest niepoprawna, bo odnosi się do nurtu muzyki rozrywkowej o innych założeniach brzmieniowych; sama "energia" utworu nie stanowi kryterium metody. Odpowiedź "awangardową" może kusić skojarzeniem z eksperymentem i ruchem, ale w edukacji przedszkolnej metoda Strauss nie zakłada operowania awangardą jako podstawowym repertuarem. Odpowiedź "soulową" także jest niepoprawna: to gatunek muzyki popularnej, który nie jest typowym, wyróżniającym wyborem repertuaru dla tej metody.
Na egzaminie warto pamiętać: w wielu opisach metody akcentuje się, że dzieci uczą się słuchać poprzez działanie (ruch, rytm, ekspresja), a materiałem jest najczęściej klasyka.
