Natężenie oświetlenia (E) wyrażone w luksach (lx) opisuje, ile strumienia świetlnego pada na daną powierzchnię. W praktyce BHP jest to parametr kluczowy, bo zbyt niskie oświetlenie zwiększa liczbę błędów, sprzyja potknięciom i pogarsza ocenę zagrożeń (np. nierówności podłogi, krawędzie, oznakowanie).
W pytaniu użyto pojęcia eksploatacyjnego natężenia oświetlenia. Oznacza to wartość, którą należy zapewnić w normalnej eksploatacji instalacji oświetleniowej, a nie tylko "na początku" po montażu. Uwzględnia się tu m.in. starzenie źródeł światła oraz zabrudzenie opraw i pomieszczeń, które w czasie obniżają poziom oświetlenia.
Wartość 200 lx jest wskazana jako minimalny poziom dla miejsc stałego pobytu ludzi, dlatego stanowi prawidłową odpowiedź. Pozostałe odpowiedzi są typowymi wartościami spotykanymi w innych kontekstach, ale nie odpowiadają temu konkretnemu progowi minimalnemu:
- 150 lx – zbyt niskie jako minimalny poziom dla stałego pobytu; może pojawiać się w uproszczonych zestawieniach dla stref o małych wymaganiach wzrokowych, ale nie spełnia wskazanego progu.
- 300 lx – częsta wartość dla części prac i pomieszczeń o wyższych wymaganiach (np. typowe prace biurowe w wielu zaleceniach), jednak pytanie dotyczy minimum dla stałego pobytu, a nie poziomu zalecanego dla konkretnego stanowiska.
- 500 lx – typowe dla zadań wymagających większej dokładności widzenia; jest to poziom "wyższy standard", lecz nie jest minimalnym progiem z treści pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na słowa "nie powinno być mniejsze niż" oraz na określenie rodzaju miejsca/pomieszczenia. Różne typy zadań wzrokowych mają różne wymagania, dlatego na egzaminie łatwo pomylić progi minimalne z wartościami zalecanymi dla konkretnych prac.
