KWALIFIKACJA AUD8 + AUD9 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 18.
W które miejsce należy skierować mikrofon, aby rejestrował najwięcej rezonansów własnych gitary akustycznej?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najwięcej rezonansów własnych pudła gitary akustycznej zwykle zbiera się, kierując mikrofon w okolice otworu rezonansowego.
To tam najsilniej "ucieka" energia drgań powietrza z wnętrza pudła, co wzmacnia wrażenie niskich częstotliwości i "pudła" w nagraniu.

Pełne wyjaśnienie:

W gitarze akustycznej istotna część brzmienia wynika nie tylko z drgań strun, ale też z rezonansu pudła oraz drgań powietrza wewnątrz instrumentu. Otwór rezonansowy jest miejscem, gdzie w praktyce rejestruje się silny udział tych zjawisk: mikrofon "widzi" tam dużo energii związanej z pracą pudła i przepływem powietrza, co bywa odbierane jako mocniejszy dół, większe "pompowanie" i bardziej wyeksponowane rezonanse własne.

Dlatego odpowiedź "Przed otworem." jest właściwa, jeśli pytanie dotyczy maksymalnej ilości rezonansów pudła, a niekoniecznie najbardziej uniwersalnego, zbalansowanego brzmienia do miksu.

Pozostałe propozycje są typowymi "punktami odniesienia" dla innych celów:

  • "Przed 12 progiem." często daje bardziej zrównoważone brzmienie (więcej definicji strun, mniej dudnienia). To ustawienie jest popularne, ale nie jest zwykle tym, które zbiera najwięcej rezonansów pudła.
  • "Przed 2 progiem." to okolice bliżej główki/gryfu, gdzie łatwiej o nadmiar dźwięków mechanicznych, a nie o maksymalny udział rezonansu pudła.
  • "Przed podstrunnicą." (ogólnie) jest sformułowaniem mało precyzyjnym; w zależności od miejsca może wzmacniać artykulację i szelesty palców, ale zwykle nie maksymalizuje rezonansów pudła tak jak okolice otworu.

W praktyce realizacyjnej często unika się bezpośredniego celowania w otwór, jeśli celem jest brzmienie "czytelne" i mniej dudniące. To jednak inny cel niż ten wskazany w treści pytania. Na egzaminie warto rozróżniać: gdzie instrument emituje najwięcej rezonansu vs. gdzie zwykle ustawia się mikrofon dla najlepszego balansu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Rezonans własny to naturalne częstotliwości, przy których pudło i powietrze wewnątrz gitary najłatwiej wpadają w drgania.

W nagraniu objawia się to jako wzmocnienia wybranych pasm (często niższych), które mogą brzmieć "pudłowo" lub "dudniąco".

Otwór rezonansowy jest "wylotem" energii drgań powietrza z wnętrza pudła.

Gdy mikrofon jest skierowany w to miejsce, rejestruje większy udział pracy pudła i powietrza, co zwykle zwiększa ilość niskich składowych i wrażenie rezonansów.

Często stosuje się okolice 12 progu, bo zwykle łączą definicję strun z mniejszą ilością dudnienia.

To ustawienie bywa "bezpieczniejsze" w miksie, ale nie musi zbierać maksymalnej ilości rezonansów własnych pudła.

Nie zawsze. Takie ustawienie może dać dużo "dołu" i podbić dudnienia, co utrudnia miks.

Bywa jednak użyteczne, gdy celowo chcesz mocniej pokazać charakter pudła lub gdy planujesz skorygować brzmienie korekcją i odległością mikrofonu.

Im bliżej źródła, tym bardziej rośnie wpływ bliskiego pola i (dla wielu mikrofonów kierunkowych) efekt zbliżeniowy, co zwiększa ilość niskich częstotliwości.

Większa odległość zwykle daje bardziej "naturalny" obraz instrumentu i mniej przesadzone rezonanse.

Typowe błędy to: celowanie prosto w otwór bez kontroli dudnienia, ustawienie zbyt blisko (za dużo basu), ignorowanie akustyki pomieszczenia oraz brak odsłuchu w kontekście utworu.

Warto porównać kilka pozycji i wybrać tę, która pasuje do aranżu.

W pobliżu początku gryfu łatwiej zarejestrować dźwięki mechaniczne (przesuw palców, stuki), a trudniej uzyskać pełny obraz pudła.

To może być przydatne jako dodatkowy mikrofon "detaliczny", ale jako jedyne ujęcie często jest zbyt ostre lub nieczytelne.

Często używa się mikrofonów pojemnościowych (małomembranowych lub wielkomembranowych), bo dobrze oddają transjenty i szczegóły.

W praktyce wybór zależy od stylu muzyki, pomieszczenia i tego, czy priorytetem jest detal strun, czy "ciało" instrumentu.

Gdy chcesz niezależnie kontrolować "ciało" (pudło/niski środek) i artykulację (struny/atak).

Popularne podejście to jeden mikrofon bliżej gryfu (np. okolice 12 progu) i drugi bliżej korpusu, z kontrolą fazy i panoramy w miksie.

Najczęściej słychać dudnienie, "kartonowe" brzmienie i utratę czytelności uderzeń strun, zwłaszcza w niższych dźwiękach.

Pomaga przesunięcie mikrofonu od otworu, zwiększenie odległości, zmiana kąta oraz korekcja (redukcja problematycznych pasm).

info

Około 48% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Shure, "How to Mic an Acoustic Guitar" (poradnik), https://www.shure.com/en-US/performance-production/louder/how-to-mic-an-acoustic-guitar - dostęp 2026-03-01
  • Sound On Sound, "Recording Acoustic Guitar" (poradnik/artykuł), https://www.soundonsound.com/techniques/recording-acoustic-guitar - dostęp 2026-03-01
  • DPA Microphones, "Miking an Acoustic Guitar" (poradnik), https://www.dpamicrophones.com/mic-university/how-to-mic-an-acoustic-guitar - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Artykuły i poradniki producentów mikrofonów o mikrofonowaniu gitary akustycznej
  • Materiały edukacyjne z podstaw akustyki instrumentów strunowych
  • Ćwiczenia praktyczne: porównanie nagrań z różnych pozycji (otwór, 12 próg, okolice mostka)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego