W obiegach cieplnych (przedstawianych na wykresach, np. p–V lub T–s) poszczególne odcinki odpowiadają określonym przemianom termodynamicznym. Pytanie dotyczy tego, podczas której z nich w rozpatrywanym obiegu ciepło jest dostarczane, czyli zachodzi dopływ ciepła do czynnika roboczego (ogrzewanie).
Odpowiedź "izobarycznej" oznacza, że w pokazanym na wykresie fragmencie obiegu proces przebiega przy stałym ciśnieniu. W typowych schematach obiegów, jeśli wskazany odcinek jest etapem ogrzewania (dopływu ciepła), to właśnie tam następuje wzrost energii czynnika na skutek dopływu ciepła przy niezmiennym ciśnieniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do sytuacji "ciepło dostarczane" w tym konkretnym, wskazanym na wykresie odcinku?
- "izochorycznej" dotyczy przemiany przy stałej objętości. Sama izochora nie przesądza, czy ciepło jest dopływowe czy odpływowe — zależy to od kierunku procesu i tego, jaki odcinek wskazuje wykres.
- "izotermicznej" oznacza stałą temperaturę. Również tu znak wymiany ciepła zależy od tego, czy układ wykonuje pracę czy jest sprężany; bezpośrednio nie wynika, że "dostarczane" musi występować właśnie na tym odcinku.
- "adiabatycznej" jest szczególna: z definicji (w modelu idealnym) zachodzi brak wymiany ciepła z otoczeniem. Dlatego, gdy pytanie mówi o dostarczaniu ciepła, adiabatę należy traktować jako odpowiedź niezgodną z ideą dopływu ciepła.
Wskazówka egzaminacyjna: aby poprawnie rozpoznać przemianę na wykresie, zawsze sprawdź jakie wielkości są na osiach i jaki jest przebieg odcinka (czy odpowiada stałości ciśnienia/objętości/temperatury), a dopiero potem łącz to z opisem "dostarczania ciepła".