Pytanie dotyczy tego, jakie wady ziemniaków jadalnych mogą być dopuszczalne w obrocie handlowym, a jakie oznaczają, że partia nie powinna trafić do sprzedaży. W praktyce handlowej rozróżnia się wady tolerowane w niewielkim stopniu (zwykle pogarszające wygląd lub wartość użytkową) oraz wady dyskwalifikujące, związane z zepsuciem, istotnym pogorszeniem jakości albo ryzykiem dla konsumenta.
Odpowiedź "porośniętych kiełkami poniżej 3 mm" wskazuje na sytuację, w której kiełkowanie jest na bardzo wczesnym etapie. Takie bulwy mogą nadal nadawać się do obrotu, o ile pozostałe parametry jakości są spełnione, a kiełkowanie ma charakter niewielki. Kiełkowanie jest też sygnałem problemów przechowalniczych (zbyt wysoka temperatura, zbyt długi okres składowania), ale samo w sobie – przy małej skali – nie musi oznaczać zepsucia produktu.
Odpowiedź "zamarzniętych" jest nieprawidłowa, ponieważ przemrożenie powoduje uszkodzenia tkanek, pogorszenie konsystencji i smaku, a po rozmrożeniu sprzyja szybkiemu psuciu. Taki towar jest niestabilny jakościowo i zwykle nie spełnia wymagań obrotu.
Odpowiedź "zapleśniałych" jest nieprawidłowa, bo pleśń to objaw rozwoju mikroorganizmów i zepsucia. Poza stratą jakości może wiązać się z ryzykiem zdrowotnym (w zależności od rodzaju pleśni) oraz z szybkim rozprzestrzenianiem się problemu w partii.
Odpowiedź "zanieczyszczonych środkami ochrony roślin" również jest nieprawidłowa. Pozostałości środków ochrony roślin dotyczą przede wszystkim bezpieczeństwa żywności; produkt z nieprawidłowymi pozostałościami nie powinien być kierowany do obrotu konsumpcyjnego. W praktyce rolniczej oznacza to konieczność przestrzegania dawek, terminów i okresów karencji oraz właściwej dokumentacji zabiegów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli wśród odpowiedzi pojawiają się wady związane z zepsuciem (pleśń), silnym uszkodzeniem (zamarznięcie) lub bezpieczeństwem (zanieczyszczenie chemiczne), to najczęściej poprawna będzie wada najłagodniejsza, która może podlegać ograniczonej tolerancji jakościowej.
