W sytuacji opisanej w zadaniu mamy styk dwóch ciał stałych, które poruszają się względem siebie (lub są uruchamiane) bez udziału czynnika smarowego. Taki opis odpowiada klasycznemu tarciu zachodzącemu na granicy dwóch ciał, czyli tarciu zewnętrznemu. W praktyce technika mechanika oznacza to pracę "na sucho" w węźle tarcia, gdzie opory ruchu i zużycie wynikają z oddziaływań na powierzchniach współpracujących elementów.
Odpowiedź "wewnętrzne" nie pasuje, ponieważ tarcie wewnętrzne odnosi się do zjawisk zachodzących w obrębie materiału (np. podczas odkształceń sprężystych i plastycznych, tłumienia drgań), a nie do kontaktu dwóch oddzielnych ciał na ich powierzchniach. To częsty błąd: uczniowie widzą słowo "ciała stałe" i wybierają "wewnętrzne", mimo że treść podkreśla obszar styku dwóch ciał.
Odpowiedź "spoczynkowe" jest myląca, bo tarcie spoczynkowe dotyczy stanu, w którym nie występuje poślizg między powierzchniami. Zadanie mówi o ciałach "będących w ruchu lub wprawianych w ruch", więc rozpatrujemy warunki ruchu/uruchamiania, a nie pozostawania w spoczynku. Tarcie spoczynkowe może wystąpić przy próbie ruszenia, ale w tym ujęciu nadal jest to szczególny przypadek tarcia zewnętrznego, a nie osobna kategoria konkurująca z "zewnętrznym" na tym samym poziomie podziału.
Odpowiedź "płynne" jest niepoprawna, ponieważ tarcie płynne wiąże się z ruchem w warstwie cieczy lub gazu (np. w filmie smarnym). W treści wprost zaznaczono brak czynnika smarowego, więc mechanizm tarcia płynnego nie zachodzi.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy tarcie dotyczy kontaktu powierzchni dwóch elementów (zewnętrzne) czy zjawisk w materiale (wewnętrzne). Dopiero potem rozważ rodzaj ruchu (spoczynkowe/kinetyczne) i obecność ośrodka smarnego (płynne).
