W obuwiu korygującym stopę koślawą stosuje się rozwiązania, które pomagają w kontroli ustawienia tyłostopia i wspierają korekcję osi kończyny w trakcie obciążania. Jednym z klasycznych elementów konstrukcyjnych jest obcas Thomasa (eponim), wykorzystywany w obuwiu ortopedycznym jako modyfikacja obcasa ukierunkowana na działanie korekcyjne/stabilizujące.
Odpowiedź "Thomasa." jest poprawna, ponieważ wskazuje konkretny, nazwany typ obcasa stosowany w praktyce ortopedycznej przy wadach ustawienia stopy, w tym koślawości. Pytanie sprawdza znajomość nazewnictwa oraz przypisanie elementu konstrukcyjnego do wskazania klinicznego.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne:
- "wysoki." – wysokość obcasa sama w sobie nie jest precyzyjnym, specjalistycznym rozwiązaniem korekcyjnym dla stopy koślawej. "Wysoki" opisuje ogólną cechę, a nie konkretny typ obcasa o ustalonym przeznaczeniu ortopedycznym.
- "z kołyską." – "kołyska" dotyczy zwykle profilu podeszwy (rocker sole) i ma inne zastosowania biomechaniczne (ułatwienie przetaczania stopy, modyfikacja faz chodu). Nie jest to nazwa właściwego typu obcasa stosowanego typowo do korekcji koślawości w tym ujęciu.
- "płaski" – podobnie jak "wysoki", jest to opis ogólny. Obuwie może mieć obcas niski lub bardziej płaski z różnych powodów, ale odpowiedź nie wskazuje na konkretny element korekcyjny, którego nazwa i funkcja są przedmiotem pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o obuwie ortopedyczne zwracaj uwagę, czy odpowiedź jest nazwą rozwiązania konstrukcyjnego (np. eponim) czy tylko potocznym opisem (wysoki/płaski). Egzamin często rozróżnia te dwa poziomy precyzji.
