Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD) porównuje prąd wpływający i wypływający z obwodu. Jeżeli pojawi się prąd upływu (np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka do ziemi), powstaje różnica prądów. Gdy ta różnica przekroczy wartość znamionową IΔn, RCD odłącza zasilanie.
Ochrona przeciwporażeniowa ma chronić życie i zdrowie. W praktyce jako ochronę dodatkową stosuje się RCD o progu 30 mA, ponieważ zadziała on przy stosunkowo małym prądzie upływu, zanim dojdzie do skutków szczególnie niebezpiecznych dla człowieka.
Natomiast RCD o progu 300 mA jest kojarzony z inną funkcją: ograniczaniem ryzyka pożaru od większych, długotrwałych prądów upływu, które mogą nagrzewać elementy instalacji. Taki próg jest zbyt wysoki, aby spełniać wymagania ochrony przeciwporażeniowej w obwodach, gdzie potrzebne jest 30 mA.
Dlatego w opisywanym obwodzie, po zastosowaniu RCD 300 mA zamiast 30 mA, nie będzie zapewnionej ochrony przeciwporażeniowej.
- "przed skutkami przepięć" – to rola ograniczników przepięć (SPD), a nie RCD.
- "przed skutkami zwarć" – zwarcia i przeciążenia zabezpiecza się wyłącznikami nadprądowymi lub bezpiecznikami; RCD nie zastępuje tego zabezpieczenia.
- "przeciwpożarowej" – RCD 300 mA może pełnić funkcję ograniczania ryzyka pożaru, ale w pytaniu chodzi o skutek zamiany 30 mA na 300 mA: utratę wymaganej ochrony przeciwporażeniowej w danym obwodzie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się 30 mA i 300 mA, zwykle testowana jest umiejętność rozróżnienia ochrony przeciwporażeniowej (30 mA) od zastosowań przeciwpożarowych (często 300 mA).