Elementy są połączone równolegle wtedy i tylko wtedy, gdy są wpięte między te same dwa węzły obwodu. To jest kryterium topologiczne: oba końce jednego elementu muszą być podłączone dokładnie do tych samych węzłów, co oba końce drugiego elementu. Wtedy napięcie na tych elementach jest takie samo.
W zadaniu połączenia są jednoznacznie opisane przez węzły:
- R1: A–B
- R2: B–C
- R3: B–D
- V1: A–D
- V2: C–D
Aby znaleźć parę równoległą, trzeba sprawdzić, czy istnieją dwa elementy o identycznym zapisie (np. oba "A–D" albo oba "B–D"). Tutaj każdy element ma unikalną parę węzłów: A–B, B–C, B–D, A–D, C–D. To oznacza, że nie ma żadnych dwóch elementów połączonych równolegle.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Odpowiedź "R1 i R3" jest błędna, bo R1 jest między A–B, a R3 między B–D. Mają wspólny tylko węzeł B, czyli spełniają warunek rozgałęzienia w węźle, ale nie równoległości (brakuje drugiego wspólnego węzła).
- Odpowiedź "R1 i R2" jest błędna, bo R1=A–B, a R2=B–C. Również mają tylko jeden wspólny węzeł B. Taki układ może tworzyć fragment połączenia szeregowego przez węzeł pośredni, ale nie połączenie równoległe.
- Odpowiedź "V1 i V2" jest błędna, bo V1=A–D, a V2=C–D. Wspólny jest tylko węzeł D, a drugi węzeł jest różny (A vs C), więc elementy nie są równoległe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy dostajesz listę połączeń do węzłów, najpierw spisz pary węzłów każdego elementu i sprawdź, czy jakakolwiek para się powtarza. Powtórzenie oznacza równoległość; brak powtórzeń oznacza brak połączeń równoległych.
