U pacjenta po udarze mózgu z porażeniem jednej strony ciała kluczowe jest takie wykonanie obrotu w łóżku, aby chronić kończynę górną po stronie porażonej (szczególnie bark) oraz prowadzić ruch w sposób kontrolowany, bez szarpania i bez nadmiernego ciągnięcia za dystalne części kończyn.
Odpowiedź "Porażoną kończynę dolną zgiąć w stawie kolanowym, porażoną kończynę górną przytrzymać ręką i przenieść w swoim kierunku, drugą rękę położyć w okolicy łopatkowej strony porażonej i obrócić pacjenta." jest poprawna, ponieważ zawiera pełną, logiczną sekwencję:
- Przygotowanie kończyny dolnej przez zgięcie w kolanie ułatwia rozpoczęcie obrotu miednicy i tułowia, a także ogranicza "ciągnięcie" pacjenta po prześcieradle.
- Zabezpieczenie kończyny górnej po stronie porażonej (przytrzymanie i przeniesienie) zmniejsza ryzyko urazu barku oraz nieprawidłowego ułożenia ręki pod tułowiem po obrocie.
- Ułożenie dłoni w okolicy łopatki daje kontrolę nad tułowiem i pozwala obracać pacjenta całościowo, a nie "ciągnąć" wyłącznie za biodra czy kończyny.
Pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe z perspektywy bezpieczeństwa pacjenta po udarze:
- "Zgiąć porażoną kończynę dolną, jedną rękę położyć w okolicy łopatkowej strony porażonej, drugą za pośladki i obrócić pacjenta." – chwyt "za pośladki" może sprzyjać szarpaniu miednicy i pomija wyraźne zabezpieczenie kończyny górnej po stronie porażonej, co jest istotne u pacjentów z zaburzoną kontrolą barku.
- "Porażoną kończynę górną przytrzymać swoją ręką i przenieść ją w swoim kierunku, drugą rękę położyć w okolicy łopatkowej i obrócić pacjenta." – brakuje przygotowania kończyny dolnej (zgięcia w kolanie), co często ułatwia bezpieczny obrót i zmniejsza opór ruchu.
- "Porażoną kończynę górną przesunąć w swoim kierunku, rękę położyć w okolicy łopatkowej i obrócić pacjenta." – jest zbyt ogólna: nie precyzuje stabilizacji kończyny górnej i pomija element przygotowania kończyny dolnej, przez co procedura może być trudniejsza i mniej bezpieczna.
W praktyce opiekun powinien dodatkowo pamiętać o: poinformowaniu pacjenta o czynności, sprawdzeniu drożności linii/cewników jeśli występują, ustawieniu łóżka na odpowiedniej wysokości oraz ułożeniu poduszek po obrocie tak, aby utrzymać pozycję na boku i zapobiegać uciskom.
