"Odwrócony obieg cieczy roboczej" oznacza wykorzystanie obiegu hydraulicznego z czynnikiem (najczęściej roztworem glikolu) tak, aby w określonych warunkach przepływ i wymiana ciepła w polu kolektorów działały w kierunku sprzyjającym oddaniu energii na powierzchnię kolektora. Taki zabieg ma sens tylko wtedy, gdy w samym kolektorze istnieje ciągły przepływ cieczy przez absorber, a sterowanie pompą/automatyka mogą wymusić cyrkulację.
Najbardziej typowym przykładem są kolektory płaskie cieczowe: absorber jest elementem, do którego przylutowane/przymocowane są kanały (rurki) z czynnikiem. Jeśli instalacja jest zaprojektowana do pracy z cieczą roboczą, to ciepło przenoszone przez czynnik może zostać wykorzystane do podniesienia temperatury powierzchni absorbera i pośrednio szkła, co może pomóc w usunięciu śniegu lub lodu.
Odpowiedzi odnoszące się do rozwiązań rurowych są mylące, bo pod wspólnym określeniem "rurowe" kryją się różne konstrukcje. W kolektorach heat-pipe wymiana ciepła opiera się na rurce cieplnej (parowanie/skraplanie czynnika w heat-pipe), a nie na klasycznym, sterowanym przepływie tej samej "cieczy roboczej" przez absorber w sposób analogiczny do kolektora płaskiego. Z tego powodu traktowanie heat-pipe jako układu, w którym odwrócenie przepływu cieczy wprost rozwiązuje problem odladzania, jest błędnym uproszczeniem.
Również odpowiedzi wskazujące na kolektory "próżniowo-rurowe" lub "płaskie próżniowe" nie pasują do mechanizmu opisanego w zadaniu, ponieważ kluczowa jest możliwość efektywnego wykorzystania obiegu cieczy w kolektorze jako narzędzia eksploatacyjnego. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli w treści mowa o obiegach cieczy roboczej, w pierwszej kolejności rozważaj kolektory cieczowe z bezpośrednim przepływem przez absorber, a nie konstrukcje oparte o inne mechanizmy transportu ciepła.
