Punkt dali (punkt daleki) definiuje się jako punkt w przestrzeni przedmiotowej, z którego światło wpadające do oka jest ogniskowane na siatkówce przy braku akomodacji. Innymi słowy: jest to "najdalszy" punkt widziany ostro bez wysiłku akomodacyjnego.
W oku krótkowzrocznym (myopijnym) całkowita moc optyczna oka jest zbyt duża w stosunku do jego długości osiowej (lub gałka oczna jest zbyt długa). Skutkiem tego promienie równoległe (od bardzo dalekich obiektów) ogniskowałyby się przed siatkówką, a na siatkówce powstałby obraz nieostry. Żeby uzyskać ostrość bez akomodacji, obiekt musi znajdować się bliżej – tak, aby promienie wpadające do oka były już odpowiednio rozbieżne. Dlatego punkt dali w krótkowzroczności leży w skończonej odległości przed okiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Za okiem" – punkt dali jest pojęciem z przestrzeni przedmiotowej (przed okiem), nie "za" okiem. Określenia "przed/za" w kontekście wady dotyczą zwykle miejsca ogniskowania względem siatkówki, a nie położenia punktu dali.
- "Na siatkówce" – siatkówka jest miejscem, gdzie powinien powstać ostry obraz, ale punkt dali nie jest strukturą anatomiczną oka. To punkt w przestrzeni, z którego oko widzi ostro bez akomodacji.
- "W nieskończoności" – tak jest w oku miarowym (emmetropijnym), gdzie promienie równoległe są ogniskowane na siatkówce bez akomodacji. W krótkowzroczności ten warunek nie jest spełniony.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę: emmetropia → punkt dali w nieskończoności; krótkowzroczność → punkt dali "przesuwa się do przodu" (bliżej oka); dalekowzroczność → punkt dali jest "wirtualny" (za okiem), bo nawet promienie równoległe wymagają akomodacji.
