KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - STYCZEŃ 2025

U pacjenta z jednoczesnym nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą dieta jest jednym z kluczowych elementów postępowania niefarmakologicznego. W praktyce opieki chodzi o takie wsparcie chorego, aby wybory żywieniowe pomagały zarówno w kontroli ciśnienia, jak i glikemii.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "z ograniczeniem soli i węglowodanów prostych"?

• Ograniczenie soli (sodu) jest typowym zaleceniem przy nadciśnieniu, ponieważ nadmiar sodu sprzyja zatrzymywaniu wody w organizmie i może podwyższać wartości ciśnienia tętniczego. W opiece codziennej oznacza to m.in. niedosalanie potraw oraz ostrożność w produktach wysoko przetworzonych (wędliny, konserwy, przekąski), które często zawierają dużo soli.
• Ograniczenie węglowodanów prostych jest istotne w cukrzycy, bo cukry proste szybko się wchłaniają i mogą powodować gwałtowne wzrosty glukozy we krwi. Przykładowo należą do nich słodycze, słodzone napoje, część deserów i przekąsek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• "z ograniczeniem soli i węglowodanów złożonych" – węglowodany złożone (np. produkty pełnoziarniste, część kasz) są zwykle trawione wolniej niż proste i mogą być elementem racjonalnej diety w cukrzycy (w odpowiednich porcjach), dlatego samo "ograniczanie złożonych" jako reguła nie jest trafnym uogólnieniem.
• "ze zwiększoną zawartością soli i węglowodanów prostych" – zwiększanie soli może pogarszać kontrolę ciśnienia, a zwiększanie cukrów prostych utrudnia kontrolę glikemii, więc to kierunek przeciwny do typowych zaleceń.
• "ze zwiększoną zawartością soli i węglowodanów złożonych" – zwiększenie soli pozostaje niekorzystne w nadciśnieniu; dodatkowo zwiększanie podaży węglowodanów bez kontroli porcji może utrudniać utrzymanie prawidłowej glikemii i masy ciała.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach łączących dwie choroby przewlekłe szukaj zaleceń wspierających oba cele leczenia: mniej sodu dla ciśnienia oraz mniej cukrów prostych dla stabilniejszej glikemii.