Sterylizacja tlenkiem etylenu (ETO/EO) jest metodą niskotemperaturową, używaną do wyrobów termowrażliwych, których nie można bezpiecznie sterylizować parą wodną. Ponieważ skuteczność EO zależy od kilku zmiennych (m.in. stężenia gazu, temperatury, wilgotności i czasu ekspozycji), w praktyce stosuje się monitorowanie procesu przy pomocy wskaźników chemicznych.
Klasyfikację wskaźników chemicznych opisuje norma PN-EN ISO 11140-1:2014. Do rutynowej kontroli warunków sterylizacji wewnątrz pakietu dla EO/ETO stosuje się przede wszystkim:
- Typ 4 – wskaźnik wieloparametrowy, reagujący na dwie lub więcej zmiennych krytycznych cyklu (np. odpowiednią kombinację temperatury, wilgotności i czasu/stężenia).
- Typ 5 – wskaźnik zintegrowany, reagujący na wszystkie zmienne krytyczne procesu w sposób bardziej całościowy, przez co daje bardziej "kompletną" informację o osiągnięciu warunków cyklu.
Dlatego w pakiecie ze sprzętem sterylizowanym ETO należy umieścić test klasy 4 lub 5.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 2 lub 5 – typ 5 jest właściwy, ale typ 2 (test dla określonej zmiennej) nie jest typowym wyborem jako podstawowy wskaźnik do potwierdzenia osiągnięcia kombinacji warunków EO w pakiecie.
- 3 lub 6 – typ 3 (jednoparametrowy) nie daje kontroli wielu zmiennych krytycznych EO. Typ 6 jest wskaźnikiem emulującym cykl i jest zależny od konkretnego cyklu; w pytaniu chodzi o standardową rutynową kontrolę pakietu, dla której powszechnie akceptuje się typ 4 lub 5.
- 1 lub 4 – typ 4 jest właściwy, natomiast typ 1 to wskaźnik procesowy (zwykle do odróżnienia wyrobu poddanego procesowi od niepoddanego), a nie do oceny parametrów krytycznych wewnątrz pakietu.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowanie "w pakiecie" – sugeruje to wskaźnik do kontroli warunków wewnątrz zestawu, a nie wyłącznie oznaczenie zewnętrzne.
