W ostrej, pierwszej fazie zapalenia ścięgien u koni dominują typowe objawy zapalenia: ból, wzrost ucieplenia, obrzęk i ograniczenie funkcji kończyny. Postępowanie miejscowe ma wtedy przede wszystkim zmniejszyć nasilenie reakcji zapalnej oraz ograniczyć obrzęk i bolesność.
Okłady oziębiające (chłodzenie, krioterapia) działają przeciwbólowo i przeciwobrzękowo, ponieważ obniżają temperaturę tkanek i zmniejszają przepływ krwi w miejscu urazu. To odpowiada potrzebom fazy ostrej, w której nadmierne przekrwienie i wysięk nasilają objawy i mogą pogarszać komfort ruchu zwierzęcia.
Okłady rozgrzewające są kojarzone z rozluźnianiem tkanek i poprawą krążenia, ale w fazie ostrej bywa to niekorzystne: zwiększone ukrwienie może nasilać obrzęk i ból. Tego typu postępowanie częściej rozważa się dopiero w późniejszym etapie, gdy celem jest wspieranie przebudowy i elastyczności tkanek, a objawy ostrego zapalenia ustępują.
Odpowiedzi typu usztywniające i osłaniające nie wskazują jednoznacznie na działanie przeciwzapalne w pierwszej fazie. Usztywnienie (np. bandażowanie) może być elementem unieruchomienia lub stabilizacji zależnie od decyzji lekarza weterynarii, ale samo w sobie nie zastępuje kluczowego celu terapii miejscowej, jakim jest kontrola ostrego stanu zapalnego. "Osłanianie" jest zbyt ogólne i nie opisuje konkretnego mechanizmu terapeutycznego.
W praktyce technik weterynarii powinien rozumieć logikę doboru metody: zimno na fazę ostrą, a metody poprawiające ukrwienie (ciepło) ostrożnie i zwykle później, zgodnie z zaleceniami lekarza oraz po ocenie klinicznej.
