KWALIFIKACJA OGR2 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 5.
W pierwszym roku po posadzeniu drzew w sadzie, należy wykonywać nawożenie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W pierwszym roku po posadzeniu system korzeniowy drzew jest jeszcze ograniczony, więc większą skuteczność ma podanie azotu miejscowo w strefie, gdzie korzenie będą intensywnie rosły. Rozsiew na całą powierzchnię sadu może obniżać efektywność wykorzystania składników i zwiększać straty, a fosfor i potas zwykle dobiera się przede wszystkim do zasobności gleby.

Pełne wyjaśnienie:

W pierwszym roku po posadzeniu drzew w sadzie kluczowe jest wsparcie przyjęcia się roślin i budowy młodego systemu korzeniowego oraz przyrostów. Azot jest składnikiem najsilniej powiązanym z bieżącym wzrostem wegetatywnym (liście, pędy), dlatego w praktyce często stosuje się nawożenie azotowe w tym okresie, ale tak, aby składnik był dostępny tam, gdzie młode korzenie rzeczywiście pobierają wodę i składniki.

Odpowiedź "azotowe, indywidualnie pod każde drzewo." wskazuje na aplikację miejscową. Przy młodych nasadzeniach ogranicza to "karmienie" międzyrzędzi i chwastów oraz zwykle zwiększa wykorzystanie nawozu przez drzewo. W pierwszym sezonie po posadzeniu rośliny nie mają jeszcze rozbudowanej sieci korzeni na całej szerokości międzyrzędzi, więc nawożenie całopowierzchniowe może być mniej celowe.

Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze w tym ujęciu?

  • "azotowe na całą powierzchnię sadu." – taka metoda bywa stosowana w starszych sadach z szerzej rozrastającym się systemem korzeniowym, ale w pierwszym roku może obniżać efektywność (część azotu trafi poza strefę aktywnego pobierania) i zwiększać konkurencję roślin w międzyrzędziach.
  • "fosforowe w rzędach drzew." – fosfor jest ważny dla korzeni, ale decyzję o jego podaniu i formie zwykle wiąże się z zasobnością gleby i przygotowaniem stanowiska. Bez tego kontekstu nie jest to najlepsza ogólna odpowiedź na pytanie o pierwszy rok po posadzeniu.
  • "potasowe, indywidualnie pod każde drzewo." – potas odpowiada m.in. za gospodarkę wodną i jakość plonu, jednak w pierwszym roku po posadzeniu, przy typowych celach (przyjęcie i wzrost), sama informacja "potasowe" jest mniej trafna jako podstawowe zalecenie niż azot, o ile pytanie ma wskazać jeden dominujący kierunek nawożenia.

W praktyce plan nawożenia powinno się opierać na analizie gleby i obserwacji wzrostu, a także uwzględnić gatunek, podkładkę, warunki wodne oraz sposób utrzymania gleby w rzędach. Na egzaminie jednak pytanie sprawdza ogólną zasadę: w młodym sadzie częściej preferuje się nawożenie azotowe podawane miejscowo pod pojedyncze drzewo.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To podanie nawozu miejscowo w strefie pojedynczego drzewa (zwykle w obrębie pasa herbicydowego lub w pobliżu bryły korzeniowej), a nie rozsianie go na całej kwaterze. Celem jest skierowanie składników do młodych korzeni i ograniczenie strat oraz nawożenia międzyrzędzi.
Azot najsilniej wpływa na intensywność wzrostu pędów i liści, czyli na szybkie "rozpędzenie" młodego drzewa po stresie sadzenia. W pierwszym sezonie liczy się dobre przyjęcie i budowa aparatu asymilacyjnego, dlatego azot bywa kluczowym składnikiem, o ile nie ma przeciwwskazań.
Nie zawsze jest "błędem", ale w pierwszym roku bywa mniej efektywne, bo młode korzenie zajmują małą strefę gleby. Część nawozu może trafić poza obszar pobierania lub zostać wykorzystana przez rośliny w międzyrzędziach. Dlatego często preferuje się aplikację miejscową.
Nadmiar azotu może powodować zbyt bujny, miękki wzrost pędów, gorsze drewnienie i większą podatność na uszkodzenia lub choroby. Może też zaburzać równowagę składników w roślinie. Na egzaminie warto pamiętać: azot pomaga we wzroście, ale wymaga rozsądnego dawkowania.
Fosfor jest szczególnie istotny dla rozwoju korzeni, ale jego stosowanie zwykle planuje się w oparciu o zasobność gleby i przygotowanie stanowiska. Jeżeli analiza gleby wskazuje niedobory, fosfor rozważa się jako nawożenie uzupełniające, często bardziej "bazowe" niż doraźne.
Potas jest ważny dla gospodarki wodnej i jakości plonu, jednak w pierwszym roku priorytetem bywa przyjęcie się drzew i wzrost wegetatywny. Bez informacji o niedoborach w glebie trudno uzasadnić, że to potas powinien być głównym zabiegiem. Dlatego jako odpowiedź ogólna częściej wskazuje się azot.
Typowe sygnały to słaby wzrost pędów i drobniejsze, jaśniejsze liście, ale objawy mogą wynikać też z suszy, słabej gleby lub problemów z korzeniami. W praktyce diagnozę wspiera analiza gleby i obserwacja całej kwatery, a nie pojedynczego drzewa.
Często automatycznie wybierają nawożenie "na całą powierzchnię", bo kojarzą je z ogólnym rozsiewem nawozów. Inny błąd to mylenie roli fosforu i potasu z azotem oraz pomijanie faktu, że w pierwszym roku korzenie nie penetrują jeszcze całej gleby międzyrzędzi.
Tak. Gatunek, odmiana i podkładka wpływają na siłę wzrostu oraz tempo rozwoju korzeni, więc mogą zmieniać praktyczne zalecenia. Mimo to na egzaminach często sprawdza się zasadę ogólną: w młodych nasadzeniach częściej stosuje się nawożenie miejscowe i ostrożne dawki.
Ucz się funkcji N-P-K oraz tego, jak zmieniają się potrzeby roślin w czasie: po posadzeniu, w okresie intensywnego wzrostu i w sadzie owocującym. Ćwicz też rozróżnienie aplikacji miejscowej i całopowierzchniowej oraz ich konsekwencji dla efektywności i strat składników.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 43% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "W pierwszym roku po posadzeniu system korzeniowy drzew jest jeszcze ograniczony, więc większą skuteczność ma podanie azotu miejscowo w strefie, gdzie korzenie będą intensywnie rosły."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z sadownictwa dotyczące zakładania sadu i nawożenia młodych drzew
  • Materiały szkoleniowe ODR o nawożeniu sadów (część o młodych nasadzeniach)
  • Instrukcje producentów nawozów dotyczące nawożenia startowego i dawek dla młodych drzew

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego