W sytuacji opisanej w zadaniu dziecko jest nieprzytomne i nie oddycha, co oznacza konieczność natychmiastowego rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Postępowanie powinno być uporządkowane, aby jak najszybciej przywrócić przepływ krwi i dostarczanie tlenu.
Poprawna sekwencja obejmuje: ułożenie na plecach (zapewnia stabilne podłoże do ucisków), udrożnienie dróg oddechowych (np. odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, adekwatnie do wieku i sytuacji) oraz 5 oddechów ratowniczych. U dzieci częstą przyczyną zatrzymania krążenia jest niedotlenienie, dlatego oddechy wstępne mają szczególne znaczenie.
Następnie wykonuje się uciski klatki piersiowej oraz prowadzi RKO w cyklach 2 oddechy i 30 uciśnięć. Uciśnięcia muszą być energiczne i wykonywane w odpowiednim miejscu na mostku, z zachowaniem właściwego tempa i pełnego powrotu klatki piersiowej po każdym ucisku.
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- Wariant z zamienioną liczbą oddechów (najpierw 2, potem 5) zaburza algorytm i utrudnia skuteczne natlenowanie na początku działań.
- Pozycja boczna ustalona jest właściwa dla osoby nieprzytomnej, ale oddychającej. Przy braku oddechu opóźnia rozpoczęcie RKO.
- Ułożenie na plecach z uniesionymi nogami nie rozwiązuje problemu braku oddechu i krążenia; priorytetem jest RKO, a nie postępowanie przeciwwstrząsowe.
W praktyce należy kontynuować RKO do powrotu oznak życia, wyczerpania lub przejęcia czynności przez wykwalifikowane służby, równolegle wzywając pomoc i organizując dostęp do defibrylatora, jeśli jest dostępny.
