W II stopniu zagrożenia tąpaniami występuje podwyższone ryzyko gwałtownego wyładowania energii sprężystej górotworu. W praktyce oznacza to możliwość dynamicznych obciążeń działających na wyrobisko (nagłe przyrosty nacisku, wstrząsy, drgania). Dlatego kluczowym wymaganiem wobec obudowy nie jest wyłącznie "moc" czy masa, ale przede wszystkim podatność, czyli zdolność do kontrolowanego odkształcania się bez utraty nośności.
Obudowa stalowa podatna (np. rozwiązania łukowe) jest projektowana tak, aby pod wpływem nacisku górotworu mogła się przemieszczać i odkształcać w sposób przewidywalny, pochłaniając energię. Taka cecha zmniejsza ryzyko gwałtownego zniszczenia obudowy i poprawia bezpieczeństwo w warunkach tąpań, dlatego jest właściwym wyborem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Obudowa z tubingów żelbetowych jest rozwiązaniem typowo "sztywnym" i stosowanym w innych warunkach (np. w konstrukcjach segmentowych). Nie odpowiada wymaganiu podatności istotnemu przy obciążeniach dynamicznych związanych z tąpaniami.
- Obudowa drewniana wielobokowa może kojarzyć się z "sprężystością" drewna, ale w warunkach II stopnia zagrożenia tąpaniami nie zapewnia wymaganej odporności i zachowania przy dużych, dynamicznych oddziaływaniach górotworu.
- Obudowa murowa z bloczków betonowych jest obudową zasadniczo sztywną. Sztywność w połączeniu z dynamicznymi obciążeniami sprzyja spękaniom i uszkodzeniom, zamiast bezpiecznego przejmowania energii.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o tąpania szukaj rozwiązań "pracujących" z górotworem (podatnych), a nie takich, które opierają się wyłącznie na sztywności materiału.
