W leczeniu astmy oskrzelowej drogą wziewną stosuje się leki, które mają działać bezpośrednio w drogach oddechowych i szybko zmniejszać obturację, czyli skurcz i zwężenie oskrzeli. Takie podanie (np. z inhalatora lub w nebulizacji) pozwala uzyskać szybki efekt przy mniejszej ekspozycji ogólnoustrojowej.
Odpowiedź "Salbutamolum" jest właściwa, ponieważ salbutamol należy do leków rozszerzających oskrzela wykorzystywanych w praktyce jako preparat doraźny w napadzie duszności. Jest to substancja kojarzona z preparatami inhalacyjnymi, a jej działanie ma charakter objawowy: szybko znosi skurcz oskrzeli.
Pozostałe odpowiedzi mogą wprowadzać w błąd, bo również dotyczą układu oddechowego, ale nie są typowymi lekami "wziewnymi na astmę":
- "Aminophylinum" oraz "Theophylinum" to metyloksantyny. Uczniowie często je łączą z leczeniem duszności, jednak w praktyce nie są one klasycznym wyborem jako standardowy preparat wziewny do doraźnego przerwania skurczu oskrzeli. Łatwo tu o błąd polegający na przeniesieniu wskazań między lekami z tej samej grupy lub myleniu drogi podania.
- "Naphazolinum" jest natomiast lekiem o działaniu obkurczającym naczynia, kojarzonym przede wszystkim z zastosowaniem w obrębie nosa (zmniejszanie przekrwienia i obrzęku błony śluzowej). To inny mechanizm i inne miejsce działania, więc nie spełnia kryterium leku wziewnego stosowanego w astmie oskrzelowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy drogi wziewnej w astmie, szukaj substancji typowych dla inhalatorów i szybkiego znoszenia skurczu oskrzeli, a nie leków "na katar" ani leków kojarzonych z terapią ogólną.
