W tabeli podano najwyższe dopuszczalne stężenia w jednostkach mg/l. Wyniki z zadania są natomiast podane jako masa substancji w badanej objętości próbki (mg w 100 cm3), więc nie można ich porównywać bezpośrednio z limitami. Najpierw należy przeliczyć wszystkie oznaczenia na stężenie w mg/l.
Krok 1: przeliczenie objętości
100 cm3 = 0,1 l.
Krok 2: przeliczenie na mg/l
Skoro wynik dotyczy 0,1 l, to aby uzyskać wartość dla 1 l, dzielimy przez 0,1.
- Azotany: 4 mg / 0,1 l = 40 mg/l. Limit w tabeli: 50 mg/l, więc wynik spełnia wymaganie.
- Chlorki: 23 mg / 0,1 l = 230 mg/l. Limit: 250 mg/l, więc wynik spełnia wymaganie.
- Mangan: 0,006 mg / 0,1 l = 0,06 mg/l. Limit: 0,05 mg/l, więc wynik przekracza dopuszczalne stężenie.
- Żelazo: 0,01 mg / 0,1 l = 0,10 mg/l. Limit: 0,2 mg/l, więc wynik spełnia wymaganie.
Zatem jedynym parametrem powodującym niespełnienie wymagań jest mangan, bo po przeliczeniu wychodzi 0,06 mg/l przy dopuszczalnym 0,05 mg/l.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Stwierdzenie o żelazie jest nieprawidłowe, bo 0,10 mg/l mieści się w limicie 0,2 mg/l. Stwierdzenie, że wszystkie parametry spełniają wymagania, pomija przekroczenie manganu. Stwierdzenie o azotanach jest błędne, bo 40 mg/l nie przekracza limitu 50 mg/l. Najczęstsza pułapka w tego typu zadaniach to pomylenie masy w próbce z wymaganym stężeniem oraz błędne przyjęcie 100 cm3 jako 1 l.