W tego typu zadaniu wyznacza się zawartość procentową boraksu (Na2B4O7·10H2O) w próbce na podstawie wyniku miareczkowania roztworem NaOH.
Tok rozumowania jest zawsze podobny:
- Krok 1: z podanej objętości roztworu NaOH (15,4 cm3) oblicza się liczbę moli NaOH. W praktyce laboratoryjnej robi się to ze wzoru n = c·V (pamiętając o właściwych jednostkach objętości).
- Krok 2: z równania/stechiometrii reakcji boraksu z zasadą wyznacza się, jaka liczba moli boraksu odpowiada zużytej liczbie moli NaOH (najczęstszy błąd to przyjęcie stosunku 1:1 bez sprawdzenia stechiometrii).
- Krok 3: liczbę moli boraksu przelicza się na masę, korzystając z masy molowej Na2B4O7·10H2O.
- Krok 4: oblicza się procent masowy: w = (m boraksu / m próbki)·100%, gdzie masa próbki wynosi 0,3 g.
Odpowiedź 97,9% jest spójna z sytuacją, w której obliczona masa czystego boraksu stanowi niemal całą masę naważki, czyli próbka jest wysokiej czystości.
Pozostałe odpowiedzi są typowe dla błędów rachunkowych:
- 93,05% często wynika z pomyłki w stechiometrii (zły stosunek molowy) albo zbyt wczesnych zaokrągleń.
- 9,80%
- 0,98%3 jak dm3) lub po dwukrotnym "zgubieniu" czynnika 10/100.
Na egzaminie warto wykonać szybki test sensowności: wynik procentowy nie powinien przekraczać 100%, a przy takiej naważce i typowych mianach roztworów miareczkujących wynik rzędu kilkudziesięciu–prawie 100% jest realny, natomiast wartości poniżej 1% zwykle sygnalizują błąd w jednostkach.
