W kopiowaniu barwnym metodą subtraktywną korekcję barwy wykonuje się filtrami CMY: żółtym (Y), purpurowym (M) i niebieskozielonym (C). Są one elementem toru naświetlania w powiększalniku i działają na zasadzie odejmowania (tłumienia) części widma światła.
Zapis korekcji w formie 70 00 30 oznacza ustawienia filtrów (Y–M–C). Po wykonaniu próbnej kopii stwierdzono dominantę żółtą, czyli zauważalny żółtawy zafarb na odbitce.
W praktyce laboratoryjnej obowiązuje zasada: aby usunąć dominantę, zwiększa się gęstość filtra tej samej barwy co dominanta. Zwiększenie filtra żółtego powoduje silniejsze tłumienie składowej odpowiadającej żółci w torze naświetlania, dzięki czemu na kolejnej odbitce żółty zafarb ulega osłabieniu.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "żółty o większej gęstości".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "żółty i purpurowy o mniejszej gęstości" – zmniejszanie gęstości filtrów zwykle zwiększa przepuszczanie światła i może nasilić problem zamiast go skorygować; dodatkowo zmiana dwóch filtrów naraz utrudnia kontrolę wyniku.
- "purpurowy o większej gęstości" – korygowałby dominantę purpurową, a nie żółtą; wprowadza inną zmianę barwną niż potrzebna.
- "niebieskozielony o mniejszej gęstości" – to korekta w przeciwnym kierunku (mniejsza gęstość = mniej tłumienia), a ponadto dotyczy filtra C, który nie jest właściwym narzędziem do usuwania żółtej dominanty w tej regule korekcji.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać: w subtraktywnej korekcji w ciemni dominanta na odbitce → zwiększ filtr o tej samej nazwie. Korekcje wykonuje się zwykle iteracyjnie, zaczynając od niewielkich zmian i ponawiając próbę.
