Krzywica to choroba młodych zwierząt związana z nieprawidłową mineralizacją rozwijającego się kośćca. W praktyce żywieniowej i profilaktycznej kluczowe znaczenie ma zapewnienie odpowiedniej podaży wapnia i fosforu, ponieważ są to podstawowe makroelementy wchodzące w skład tkanki kostnej i warunkujące jej prawidłową mineralizację. Dlatego odpowiedź "Ca i P" najlepiej odpowiada na pytanie o skład preparatów stosowanych w profilaktyce krzywicy.
Odpowiedź "Ca i Fe" jest myląca, bo choć wapń jest właściwym kierunkiem, żelazo kojarzy się głównie z gospodarką krwiotwórczą (np. anemią z niedoboru) i nie jest typowym, kluczowym składnikiem profilaktyki krzywicy. Zestaw "P i Mg" również może brzmieć wiarygodnie, ponieważ magnez jest ważnym makroelementem, ale w kontekście krzywicy najczęściej akcentuje się układ wapniowo-fosforowy; sam fosfor bez wapnia nie odpowiada podstawowej idei uzupełniania minerałów kośćca. Odpowiedź "Fe i Mn" odwołuje się do mikroelementów: mangan i żelazo są istotne w wielu procesach metabolicznych, lecz nie stanowią standardowej pary kojarzonej z profilaktyką krzywicy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy krzywicy lub "rozwoju kośćca", najpierw myśl o wapniu i fosforze (oraz o tym, że w praktyce żywieniowej liczy się ich bilans w dawce). Mikroelementy, takie jak Fe czy Mn, częściej dotyczą innych problemów (np. niedokrwistości lub zaburzeń enzymatycznych), więc zwykle są tu dystraktorami.
