Profilaktyka odleżyn u osoby unieruchomionej opiera się na dwóch filarach: zmniejszaniu ucisku oraz poprawie tolerancji tkanek na ucisk. Tolerancja tkanek zależy m.in. od stanu odżywienia, nawodnienia i kondycji skóry.
Wskaźnik BMI = 18 sugeruje niską masę ciała lub przynajmniej ryzyko niedostatecznego odżywienia. W takiej sytuacji szczególnie istotne jest dopilnowanie odpowiedniej podaży białka, ponieważ białko jest potrzebne do utrzymania i odbudowy tkanek, a jego niedobór może pogarszać stan skóry i spowalniać naprawę mikrouszkodzeń powstających od ucisku. Z tego powodu wybór odpowiedzi zawierającej dietę bogatobiałkową jest logiczny klinicznie.
Drugim elementem jest zastosowanie materaca zmiennociśnieniowego, który cyklicznie zmienia punkty podparcia i pomaga ograniczać długotrwały ucisk na te same okolice ciała. To działanie jest typowe w opiece nad pacjentem leżącym i uzupełnia standardowe czynności, takie jak zmiany ułożenia, obserwacja skóry i utrzymanie jej w dobrym stanie.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, ponieważ:
- Dieta bogatoresztkowa nie jest kluczowym kierunkiem w zapobieganiu odleżynom u osoby z niską masą ciała; koncentruje się bardziej na pracy jelit niż na wsparciu tkanek. Same środki natłuszczające nie zastąpią odciążania i wsparcia żywieniowego.
- Dieta ubogobiałkowa stoi w sprzeczności z celem poprawy stanu odżywienia i wsparcia skóry. Nawilżanie skóry może być elementem pielęgnacji, ale nie kompensuje niedoborów białka.
- Dieta ubogoenergetyczna może pogłębiać deficyt kaloryczny u osoby o niskim BMI. Nawet jeśli materac zmiennociśnieniowy jest korzystny, ograniczanie energii nie jest typowym celem profilaktyki odleżyn u osoby szczupłej.
Na egzaminie warto pamiętać, że w odleżynach "sprzęt przeciwuciskowy + żywienie" często idą w parze: odciążanie redukuje uszkodzenia mechaniczne, a białko i energia wspierają kondycję skóry i regenerację.
