Przy profilu wypukłym celem projektowania fryzury jest taka korekcja optyczna, aby rysy w ujęciu bocznym wyglądały łagodniej, a wypukłość profilu nie była dodatkowo akcentowana. W praktyce stosuje się rozwiązania, które:
- zmiękczają linie twarzy (brak ciężkich, twardych krawędzi),
- wprowadzają nieregularność i lekkość w okolicy czoła oraz policzków,
- kierują uwagę na pasma przy twarzy zamiast na mocno odsłonięte kości policzkowe.
Dlatego właściwe jest zastosowanie postrzępionej grzywki oraz zróżnicowanych końcówek włosów skierowanych na twarz. Taka grzywka nie tworzy jednej, wyraźnej, prostej linii, tylko "rozprasza" kontur i daje miękki efekt. Końcówki kierowane do twarzy działają jak ramka: łagodzą przejścia i pomagają w modelowaniu proporcji.
Pozostałe propozycje są mniej korzystne w tym kontekście:
- Awangardowa grzywka i krótkie włosy w bocznych partiach – skrócenie boków może odsłonić rysy i podkreślić wypukłość, a awangardowa forma bywa zbyt dominująca i niekoniecznie służy korekcie.
- Symetryczna krótka grzywka i długie włosy w tylnej partii – symetria i krótka, geometryczna grzywka mogą dawać twardszy kontur. Długość skupiona głównie z tyłu nie wspiera modelowania partii przy twarzy.
- Prosta grzywka i odsłonięte linie kości policzkowych – prosta, ciężka linia grzywki oraz odsłonięte policzki częściej uwydatniają rysy zamiast je zmiękczać, co osłabia efekt korekcyjny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij cel korekty (zmiękczyć i "zamaskować" wypukłość), a dopiero potem oceniaj, czy opis grzywki i pasm przy twarzy ten cel realizuje.
